MONASTER/MARLE-FONTIS.

7. Iohannes.& Nicolaus.

9. Iohannes.

10. Ludolphus von Deftede.1.1. Meinardus Grothe.

12, Arnoldus.ij. Henricus.14. Conradus.V). Henricus.

16. Bartholdus.

17. Fridericus.lg. Brandanus.

19. Henningus.

20. Henricus Henninges.

21. Henricus Müller.

21. Henningus Ackermann»23. Henningus Ofterrod.

24. Ludolphus Sander.2f. LuderusOfTendorK

26. Ludolphus Suplinburgenfis.

27. Henricus Iordens.

28. Hermannus Koch,

29. Henningus Rahtman.

30. Rotgerus Elias.

31. Iohannes Elias.

32. Matthias Bötticher-3J. Melchior Reicharts«

34. Ludovicus vonderFocke.

35. Henricus Bode.3Ö. Henricus Luders.

37. Chriftophorus Schrader.% Paulus Heigelius.

39. Iohannes Rittmeyerus.

40. Hermannus von derHardt.

431

XXXV.

DE

ORIGINE

MONASTERII MARINE FONTIS NARRATIO

Ex MSto.

Nno Domini MCXC primo tempore VVichmanni Archiepifiopi^Jjl^ . Magdeburgenfis, cum Dominus , quod ab aeterno femper decrevit, voluifietma-($j£i tris £ux gloriam latius i'pargere, & locum, quem ad hoc elegerac, fiedifpofuit

revelare. Iisdem namque remporibus fuit quidam vir magnaedevotionis, no-mine Cvnradtu in partibus Alemanis. Hie, cum eilet paitorali curae deditus:quadam vice cum contigit minari gregem ad quendam locum, cui nomen erat Mortbal , ävocabulo fuiofficii, propterlatrocinia, quaeibiquotidie fiebant, nominaturn; ubi manifeftevidit vifionem, quae pofteä probavit rei eventum. Denique Sc ecce quxdam proceflio vir-ginum gerentes candelas ardentes ut faculae; procedentes .contra arboremquendam, Scpro-funde inclinantes recedebant. Qui cum miraretur , quaenam efTet haec vifio , 8c illam fre-quenter videret, nee intelligeret, decrevit preces fundere adDeum, quieftrevelatorfecre-torum, quatenus dignaretur illi revelare vifionem. Unde faclum eft, ipfum quadam viceraptum in extafi vidiife in fpiritu, in loco arborisaltaredebereconftruiperpetuoduraturum,Etut lucidius cognofeeret, etiam Deus ftuduit ei perfeftiuspatefaceremoxfuturaalia, quaefequuntur. Vidit denique & aliavice in fpiritu beatam Mariam virginem gloriofam provo-lutis genibus , filium fuum exorantem , ut ci dignaretur locum praefatum , feilieet Mortbdalconcedere ad honorem Sc laudem nominisfui, cui benigniflimus Dominus 8c SalvatornofterJefus Chriftus refpondit: Non folüm, 6 veneranda mater, tibi locum iftum ad gloriam 8claudem nominis tui concedo, fed 8c me ipfum usqne in flnem perfeveraturum tecum effepromitto. Evolutis autem aliquantis diebus , cum jam memoratus paftor praftolaretur di-em mortis fuas: vocans Presbyterum, dixit ei, nequaquam fe poffe de hoc mundo exire_»,donec patefaceret miraculum tarn grande fibi demonftratum. Et fubjungens ait: Vidi, ec-ce in nubibus codi, imago beatae Marias virginis tanquam ä throno miifa usque in profun-dum fontis defeendit, duosque angelos fanetam crucem fuper fontem tenentes , tanquamdicerent: Ifta interpretatio 6c vifionis demonftratio: quia Deus cum fan£la cruce, quam.»fuftinuit pro redemtione generis humani, 8c cum bcata virgine Maria in loco prsdidto de-crevit habitare. Alia quoque vice contigit, ut in ore duorum vel trium teftium confifte«ret omne verbum, 8c ut finealiqua ambiguitate crederetur, aliis paftoribus fimile revela-tum eft, Quadam namque vice contigit, eosdem depafeendi gratia ad locum faepedictumcum pecoribus devenire; igitur cum aliquam ibi moram faecrent, evenit pecora adaquare,qua cum ad fontem accederent, rerriti retrd converfi funt, tanquam dicerent: Nos noru*

prae-