CHRON. S. GODEH. HILDESH. 419

XIV. Qnantus apud mediamNobilitatem Lippoldus, tantus apud fummam. ApudOnonemLuntburgenfem Ducem, Patrem///»r«7nuncDucatus fceptra tenentis, in magno pretioliabitus. Gloriari faepe Religiofus Princeps, unum e fuis Vaiallis regere Ecdefiam DiviGo«dehardi. Vocatur ab Ottonc , imo oratur fupplici prece Lippoldus Henriauque Bertkow reformareMonafterium in Lun&borch Divi Michaelis OrdinisSanttiBenedi&i. Parent Ducalibus preci-bus,ingrefii in civitatem, unacumDuce&SenatuMonafteriumpetunt. Pridie quam ingre«derenturMonafterium, Dux ipfe reformandi aflenfum ab AbbatePrioreque acceperat. Cae-terirogitatiaDuce.praefentibus AbbatibusSenatuque, unoorerepugnant. Otto inftatmagisac magis; minatur refiftentibus exilium. Nichil terrentur, negant, renuunt, recufant. Tresejuventute Abbati ac Priori adjuntti. Evehunturfex usque HUdenesbeim per Hinricum Bert-kau: revehuntur totidem per eundem & deSan&o Michaele & deSantfco Godehardo, quireformationis viam alios edocerent. Interea dum zbeft. Hinricus Bertkau, Abbas Lunxburgen-iis accerfit Episcopum Verdenfem. Venit, pofcitur auxilium in malam reformationem, perßlvun'tur itineri* fumptus vicenis aureis nummti , promittuntur majora. Verdcnfis noluit, quod nonpotuit contra Ottonem. Dum hacc fiunt, Lippoldus nusquam egreditur: manet intra Monafte-rium. Habet Collegam de Zellis Guardianum. Non volunt movere pedem, ne femel egref-fis intercludatur reditus. Difputatur, fiunt fublimes quzftiones , nefcio quae, non putoproreformatione. contra reformationem. Lippoldo uni omnes objeclantur; acute, argute, pru-denter diflblvit. ReditHinriau Bertkau, ducit fecum fex reformationis Magiftros. Eos Ab.bas recens reformatus ad fuam fufcipit obedientiam, Quatuor alii, dum reformari detre-clant, accepta licentia difcedunt.

XV. Cum jam cunttas res prolpere eunt&exfententia ccepta procedit reformatio-, re-pente, dum nonfperatur, audax facinus committitur, & tarn opus San£lum diflipatur_».Cum aftante Epifcopo, Duce, Senatus parte, Abbati Lunxburgenfi Privilegia Capituii anna*lis Bursfeldenfis leguntur declaranturque, ecce, (infandum) ä plerisque Manafterü fratribusconfcenditur in fublimem turrem, percusiäque campana terrirantisfimus editurfonus, velucin re hoftili, velut dum vorax flamma potentatur. Ruunt ad arma cives, pierique excompofito, pecunia corrupti; alii rerum ignari hoftile quid metuentes, Hi ad defenfan*dos reformatores parati. Concurritur in forum primo, mox celeri pede Monafterium acce-ditur. Otto Dux repentino motus tumultu, credens fubelfe proditionem , furenti plebi ce-dendum ad tempus utile ratus, conlcenfis equisprovolat ad portam. Porta obferata inven-ta. Stanti pro portis clavigero clavemquemanu tenenti, Vir Nobilis e familia Ducis eripir,ferisque reieratis Ottonem educit incolumem. Relinquuntur in media mortis imagine Ab«bates, nee valet Senatus refrasnarc irapetum infaniflimae plebis. Nee magis ipfi lünt tutiquam Patres. Armatus civis , enfem ferens & arcum , Monafterium percurnt, qu.mtans,quem male perdat. Refugiunt noftri, akusalio, dfacie popularis tumultus $ quxrunt la-tebras & abftrufa foramina, Afcendit quidam(adhuc vivit) infoci caminum •• Moriamur,inquiens, in fimplicitate noftra. Hinricus Bertkau abfconditur in cceca camera , ad mortem.»fepraeparat, confitetur peccata Lippoldo, fed propter tumultum difeurrentium, qui crefee-bat in horas, non abfolvitur. Interea diftriclo aliquis gladio ad Hinricum , ubi fe oeculta-bat, anhelus aecurrit. Quem videns Hinricus: hoc, inquit, ferrum in vifeera mea dimer-getur. Sed agnitus eft. Venit amicus, ut defendat, non ut feriat. Bene fperare juber,docet, quid faciat. Lippoldus, cum fe abfcondit in cubiculo , intra cubiculum pene com«prehenditur , primo cubilis oftio terribili ftrepore effrafto. Verum repulfus impius furor,adLippoldum usque penetrare non valet. Tarn ingens tandem tumultus aliquantulum_»fedatur. Orat dementiam populi Senatus, ut fine metu abire finant Abbates. Non pra>bent aflenfum, nifi prius data ab Abbate Hinrico impunitatis fide. Qua data Hinricus cumfuisegrefliiri, adMonafterii portas accedunt. Tum magis furere plebsinquieta, auditxvoces horrendifltms, voces, quas nemo, ne ipfi quidem , qui clamitabant, intelligerenf_».Non omnes, inquiunt, hie funt. Ubi eft ille cum nigra platta ? Lippoldum fignificantes.Erat enim Lippoldus capillo nigro. Educatur etiam ipfe. Egreditur tandem Hinricus Mona-fterio, trepide licet, in Summi Senatoris fide, cujus prehenfum brachium, ne a populo lapi-detur, non prius dimittit, quam ad portas urbis venit. Lippoldus, dum haec fiunt, adhuclatitat; qui fe poftea, jam Hinrico edutto,SummisConfulibusMonafterium ingresfis, tan-quam ab inferis reiurgentem oftendit. Summi Confulcs orare, obfecrare, obteftari, ne_»confeiumSenatum tantorum periculorum crederet. Senatum non minore perculiumtimo-re quam Abbates. Abiret fecurus, iramPrincipisaverteret, mitigaret Ducis animum. Se-natum cras ad Ducem profe£turum, fa£lurumque qus Dux Abbatesque vellent. Nequejmentiti funt: Nam poftero die Senatus ipfe ac Lippoldus, eunitis videntibus , ad Ducemproperant. Ibi euneta ex Ducis Abbatumq; fententia difta, reformatum Monafterium, redu-c~ti Reformatores, de feditiofis civibus tumultuumque auetoribus fupplicium fumptum. QuiMonachi campanam ferierant , in perpetuum exilium acti. Eam rem neque DacorumRexneque DuxSaxonU infirmare valuerunt. Rogatus Senatus, quendame tribus reeipi, RegemDucemque non audiunt, Excufant jusjurandum, quod Ottoni de nunquam reeipiendis

GggJ feeif-