324 ROSWITA

Frangebat fefe nimio perßepe labore

No&e dieque Deo facris ftudiis famulando;

Et fubje&arum multis illi fociatis,

Ccßlitus auxilii pctiit folamina ferri,

Ne non perfeöum remaneret opus bene ccepfenm.

Nee mora cceleftem; quam quaerebat pietatem

Senfit ad fefe, (i) fui votis promtam mifereri.

Nam jejunando fäcris preeibusque vacando

Cum proftrata die quadam iaeuit fecus aram

Vocis manfuetas die quadam iaeuit fecus aram(k)

Atque fequi volucrem, quem iam progrefla fedentem

Cerneret in faxi cuiusdam vertice magni.

Ipfaque, compleftens animo pra?cepta parato,

Egreditur, dictis credens ex corde jubentis;

Ac cementariis fecum fumtis bene gnaris,

Perrexit citius, quo duxit fpiritus almus,

Donec ad eeeptum (1) perrexit nobile templum.

Ulic candidulam vidit reüdere columbam

In defignati praecelfo vertice faxij

Quae mox expanfis volitans praeceflerat alis,

Temperat atque fiium non meto more volatum,

PofTe (m) tunc aereos dire&o tramite fulcos

Cum foeiis gradiendo fequi virguneula Chrifti.

Cumque columba locum volitans veniflet ad illum,

Quem nunc non fteriiem magnis feimus fore petris,

Defcendens terram roftro pereuflerat illam,

Sub cujus iapides latuerunt aggere plures.

Quo certa (n) vifo Chrifti digniffima Virgo

Emundare locum focios praseeperat ipfum,

Et molem terra; circumrödiendo fecare,

Tellurisque gravem fodiendofeindere (*) molem.

Quo facto, prasftante pia bonitate fuperna,

Copia magnarum monftratur multa petrarum:

Unde monafterii cum templo meenia coepti

Omnia materiam polTent traxifTe petrinam.

Hinc magis atque magis toto conamine mentis,

Fa&ores templi, Domini fub honore facrandi,

Inftabant operi mox no&e dieque recenti.

Sed Dux Luidulfus, primus qui conditor eius

Extitit & cura cuius procefiit origo

Omnis ftru9:urae,precibus pofeentibus Odje

Proh dolor ad lummum non duxit opus ftudiofüm:

Sed naturalis fzeva ta&us nece mortis

Cogitur ante fuum fa&ori reddere flatum,

Quam perfe&a Domus Domini foret inelyta prorfus,

Commifitque fuae carse moriendo reliäas

Atque fuis natis, Ducibus fupra memoratis,

Totius infantis (p) pondus curamque laboris,

Exorans votis, ut complerent, ftudiofis

Omnem coenobii ftru&uram perficiendi.

Cujus in antiquo corpus venerabile templo

Tunc gremio terrae commendatum mit apte.

OfTa

(i) adefl*e. (k) bxe reptthio priork verfu toüenda, & loeo ejm aliquid fxbfiituendum eft, in huncferefenfum : Vocis manfuetae monitis exire jubetur. (1) ineeptum. C m ) poffecutaereos. (n) certo. (*) Videtur ipfa Roswita pofteriorem verfum priorifubfti-tuifle, & male ambos fervatos. (o) ingentis.