332 ROSWITA

Nitimur ardentis toto conamine mentis

Condere CcEnobium Domini fub honore facrandum;

Unde quidem vifum nobis eft maxime juftum

A te confilii folamen quaerere certi,

Et ftudium noftri tibi rite precando fateri,

Qui caput ecclefias toto dominaris in orbe:

Quo , fi forte tibi placeat devotio noftri,

Auxilium praebente tua pietate paterna,

Quod votis gerimus facris bene perficiamus.

A<äu confilium nimis (t) merito flagitarnus.

Sulceptis donis clementi pe<%re noftris,

Scilicet & Regis compulfus amore perennis,

Prasfta (änctorum nobis facra pignora, quorunj

Omnis coenobii conftru&io pomt honori

Apte fignari, facris mentisque (v) tueri.

Utque fit absque jugo regum per fecla potentum,

Nee terrenorum patiatur vim Dominorum,

Hoc Redtoris apoftolici folüm ditioni

Tradimus, ad defendendum pariterque regendum,

HascDux, &(x)fummusPr<£ful fic Sergius orfus

Inquit; te miti comple&or pe&ore fili,

Confortemque tuam pariter comple&or amandam:

Atque piis ftudiis gaudens congaudeo veftris,

Nee vobis fas efTe credo (y) negare petita»

Hie duo Re&ores fuerant aliquando potentes,

PrasfulANASTASius fedis fan&iflimus nujus

Et Coapoftolicus facer Innocentius ejus ;

Qui poft PaftoremPetrum Paulumque magiftrum

Ecclefiae meritis celebres fulfere flipremis;

Quorum tarn magna fervantur corpora cura

A&enus ä eunftis huius Re&oribus urbis,

Ut nee particulam quisquam iübtraxerit unquam,

Pleno membrorum nuraero remanente facrorum.

Sed quia jure piis concedere debeo votis

Amborum, vobis donabo pignora gratis,

Corporibus facris abeifa patenter ab ipfis;

Si Sacramento confirmatis mihi fa&o,

Hase in Ccenobii venerari jam memorati

Fine tenus templo veftri munimine facto,

Noäe dieque facris illic refonantibus hymnis,

Nee non accenfo praeclaro lumine femper.

Hoc & Apoftolici juris, ficut & petiiftis,

Coenobium noftri defignamus ditioni,

Ut quidam terrenorum (z) fit fecurum Dominorum,

HisDux promiflis laetatus corde, verendis

Mandatis fe Pontificis fummi fore facris

Mox refponlürum fa&is, inquit, ftudiofis,

Qui foret Ecclefia dignus mox asdificanda,

Ut fert multorum fententia (a) vere feientum.

Proxima Ccenobio fuerat tunc fylvula, (b) cun&a

Collibus umbrolis; quibus & nos cingimur ipfis.

Nee non in fylva fuerat fita parvula villa,

In quaLudulfi foliti ftabulare fubulei,

Intra fepta viri cujusdam lafia quieti

Cor-

(t) A te confiliumque nimis merito flagitarnus. (v) facris meritisque. (x) at-(y) credofas efle. (zj Ut terrenoruan, ofoijfa voct: quidam. (a) vera. (Jb) ciü&a.