Druckschrift 
2 (1710) Continens LI. Autores Scriptave [!] Religionis Reformatione Anteriora, Qvibus Res Brunsvigo-Luneburgensium Et Vicinarum Regionum ... Nonnulla Etiam Guelfica Et Estensia Literis Mandantur
Entstehung
Seite
45
Einzelbild herunterladen
 

HISTOR. BRUNSVIC. INSERVIENTIUM. 45

tis tenore verborum, etfi non ordine capitum, confenfit. Kiiomenfe verbis ab utroque pluri-mumabit, etil ordine capitum Sultenfi plerumque concordet. Küonienfe tarnen (quodmi-reris) faltemquoadlibrumprimum 6c fecundum pofteriorem autoris elaborationem comi-net, pofteriorem, inquäm, integro biennio. Nam in codice Kilonienfi Hb. 1 c. 17 haec verbalepunrur: Ego in Sulta Priorf$Pr£peßtus prdtfuiiäts (Monialibusin Heiningen) jamannü qua,-twrdectm. SedinSultenfihabetur: annüjampeneduodecim. Et ejusdemlibri, capitcuinedito & Kilonienfi, vigefimo autem in Sultenfi; aliud annörum difcrimen apparet. Nam fcri-berefeait in Sultenfi anno 1470 j in Kilonienfi autem tertiopoft anno. Nee tantum phrafispafiim mutata eft, fed&quardamomifla.) plura veroaddjp in Kilonienfi deprehenduntur. Atlibrumtertium, pofthaecabfolutum, exhibet Su/tenßs codex ; nam in libri 1 fine Kilonienfishabebatur, eum feriptum fuifle Anno 1473. Sed in finelibri tertii codicis Sultenfis haec legun-tur: AnnoDomim MCCCCLXXFI, (3'anno &tatüme& LXXVL hzcßripta compleui. Tandemanno Domini 1479 renuntiafle muneri,& mox obiifle, Codici Autographo (juniore licet ma-nu) aferiptum intelleximus.

Non fpernendum eft hoc opus, cummultacontineat, quaeftatum Ecclefiarum Ger-manicarum, perSaxoniammaxime inferiorem, fuperiorem etiam & Weftfaliam, vergentejam feculo XFpoft Concihum Bafileenje egregie illuftrant. Ex quo intelligi datur, magnos qui-demabufus invaluifleinMonalteriis, fednontantamignorantiamaut corruptienem fuifle,quanta vulgo creditur. Bufchium enim non diflimuLre corruptelas, neque adulari fuis, raa-nifeftumeft. FuitinVirododrinamediocris, fed ingenium acre, &zelus infignisj caeterummiftum aliquod inter vifionum fidem & judicandi libertatem. Videbatur hbi aliquando audi-re vocem intra fe toquentem, qvafi Genium quendam, unde de nonnullis eventis judicavit,vid.lib. 3 cap. 1 c. 8, morbos etiam nonnullos eorum,quorum magna erat fide$,curabat, cap. 3. Sedaliquando mulieri vifionariae, calida cerevifia data & fomno ita conciliato, phantafias abegit, lib.3 cap. 34. Nempe fibi multum credebat, aliis parum. Magno nifu defendit contra Domini-canum quendam praedicatorem, laicis libros devotos, vulgari fermone feriptos, permittendoscfle d. 1.3 c. 17. Concedit tarnen, libros miflales in vulgarem loquelam verti non debere, neefubtiliores Theologiae Scholafticse ; improbatque, quod quidam Dominicanus Magifirumfen-tentiarum Teutonice vertiflet. Delibrisfcripturxfacraeverfisfilet. Mirabar aliquando inBavaria, cum die parafeeves proceffio quaedam pontem tranfiret, in quo proftabat imago cruetfi-xi, hzncapr&tereuntibuspercuti: fedritum jamolimufurpatum fuifle, ex lib. 1 cap. 13 intelle-xi. Nam in add.adp.500habetur: Egoftationemtenui, kerueifixum percutiens^ cantavi:percutiam paftorem, & difpergentur oves. HaUenfium devetionem laudat lib. 1 c. 14. Habe-bat infigr.em praedicatorem in fuo ad novum opus Monafterio, magna: ad perfuadendum erfi-caciae. Is anoftrodiciturtamdiu in prasdicando inftitifle uni praeeepto Domini, donec obfer-varinotalfet j tumadaliud preceffifle. Itaque quidam Dodor Ordinis Minoris Numburgipro concione dixit: Haitis decempraeeepta praedicantur & fervantur: vos nifi etiam fervaveritisomnes peribitis. Rußici etiam Ulis in oris bene inftrudi erant, & catechifmum fuum probe te-nebant (lib. 1 c. 15.) Alicubi etiam a Plebano fuo perfuafi, neminem in popina admittebant,quinonpriusOrationemDominicam, falutationemAngelicam&Symbolum Apoftolicum reci-taflet. CanebanturetiamjamtumindomibusTeutonicaecantiones,qualisil!aPafchalis qua;nuncquoqueinnoftrisEcdefiisufurpatur,C£r^^^Wf#&c. vid. lib. 3. Novit & laudatcelebres fui temporis in Saxonia Theologos feu facrae paginae Dodores, quorum etiam feriptapaflim habentur ; Henricum Take ( vel Toke ) apud Magdeburgenfes, & Jacobum Cartußa-»awapudErfordienfes. Hisaddit HenricumP/a/terii, OrdinisEremitarumS. Auguftini (exquoLutheruspoftea) Provincialem. Lib.i c. i^LipfaMonaftenumS. TbonueCui ordinis vifi-tans,ceremoniaspromotionis cujusdam in Doclorem Juri* defcribit,qualium nuncquoque bo-na pars fervatur j aliam habet c. 17 ErfordU celebratam, ubi Dodori Juris Canonici biretum£r«#«w*imponitur,Dodori Juris Civilis rubrum. Habet etiam nonnulla, ad Rempublicampertinentia, quorum quaedam attingere e re erit. Dicit (lib. 3 c. 41) Ducem de LauenburaFratremM^gw/EpifcopiHildefienfis, excidifleEledoratuSaxoniae, quia/><#*/<?/ fuit, quodi5>ff«-mundus Imperator averfabatur $ qui Eledoratum F^mV 0 Marchioni Mifniae & LandgraivioThuringiae contulit, a quo contra Huflitas adjuvabatur. Hujus filioxum etiam, FnderuiEledoris & Wilbelmi, Utes attingit c. 14 pag. 501. Obfervat (lib. 1 c. 21) regiones has & vicinas di-das terras Ruferorum ( equitum, GallisReiftres) ideftpraedonum: tunc enim ex munitis lo-cis, inmontibusaut inter paludes fitis, viri equeftres praetereuntes frequenter infeftabant.

M Idem