Druckschrift 
2 (1710) Continens LI. Autores Scriptave [!] Religionis Reformatione Anteriora, Qvibus Res Brunsvigo-Luneburgensium Et Vicinarum Regionum ... Nonnulla Etiam Guelfica Et Estensia Literis Mandantur
Entstehung
Seite
13
Einzelbild herunterladen
 

HISTOR. BRUNSV1C. INSERVIENTIUM. ij

ßnBmonUlü-imttYhgxtmScböriaugienfisfit cujus vifionibus pa(Tim.ii4o dele vcrbxComes Hoüan~dix mperat,c{uxpertmtnt ad lineam fequentem. 1176 Johannes XX Papa leg. XXI. 1304 HenricusComes de Meckelinburg rediit de captivitate Soldaniäbi pro Comes legeDominus .Nam ttlox no-tatur ad ann. 1348, Dominos de Meckelmgborib Ducesfaclos.i^ Izg.Jvbannes deRupeJaffa* 1356 Di-vina reftituuntur Hamburgenfibus, qvibus4o anniscaruerant^ Ted pro 40 annts tantum ig ha-bet Cranzius in Saxonia,cui hac in re magis credo.1369 ünces Brunfvn en/es f$Luneburgenfes oiie-r Ji it, credo, fenfum efieJineam Ducum Brunfvicenfium,qux erat in Luneburg,fuiÜe extindam,nempe morte Wilhelm^ lineae ultimi. 1371 Gregorius X in manulcripto eft XL »589 Nefcio quoerrore ( defcriptoris puto ) ponitur Albertus Rcx Franciae, cum legendum fit: Suea£. 1390Serghen, lege Bergben, oppidum Noryeey*. 1398 Frater quidam ordinis Minorum in Trajedo de-capitatur, fubjicitnr in Codice: utßal/us Epijcopus. Obfervavi, autorem Chronic! libenter an-notare,c[uxFratribus Minoribut adverfa aut parum honorifica evenere. 1401 Marchiones Mifnen-fes Purgam obfederunt Izo.Pirnam. 1416 HenruusRex Angü& obfedit Herengulet.Hoc monftrumeftvocabuli, fedita tarnen in Codice exftat, depravate haud dubie. Obfedit Harfleur, mariti-mum Normannia: locum. Ab anno 14ZO demum mentio fit Abbatum in Riddageshaufen, utcredibile fit, Chronicon alibi in vicino aliquo loco dudum compofitum, circa hoc tempus in coe-nobio Riddageshufano continuari ccepiffe. 1421 Pro praelio in Gament leg. in Gruna, ubi innotafubjeda (pag.Si) maleimprefiiimGruma. ^honorificededicatur leg. deducitur, 1475DuxBurgundise obfedit Mifnam leg. Nniffn, ideft, NuifffeuNovefium. 1485 Tzerfte crematurkg. Tzerßed, hodie Sarfted. 1487 Fuitdifcordiain Brunfvic inter Confulatum & Hildenfe-menfes leg. inter Confulatum (id eft, Senatum ) & Ghildenn, id eft, Gildones feu Tribus. Adannum 1491 eft hiatus fupplendus, inferta voce: immkitias.

XII. Duae diverße continuationes Chronic! Engelhufiani.

/^Um poftea totum Engelhufii Chronicon recognimm & redintegratum, huic colledioni infe-^^rerevifummerit,fuppe&tatiscodicibus, undeplurimum augeri emendarique poterat,ideo recenfionem ejus infra dabimus No. LI fuo loco, ubi & de duabus continuationibus hie exlii-bitisagetur.

XIII. Telomonii Ornatomontani deferiptio belli inter HenricosSeniorem & Juniorem, Duces Brunfvicenfes öc Lu-neburgenfes, civitatemque Brunfvicenfem, circa A. DMCCCCXCIIgefU

LIbelluseo, quoresgeftaeft,temporeinquarta, quamvocant, forma prodiit, annolocoqueeditionisnonadjedo: &cumaegrehodie reperiatur, merito colledioni noftra: infertuseft. Henricus Senior erat lineae Welfebytana?, Junior Cellenlisj ille Ottoxü, hie ITdhelmi ft-lius. Etmostuncerat, utcognominesPrincipesejusdem gentis, eodem tempore ditionesfuas regentes, ab State diftinguerentür. Itaque poftea, Henrico Welfebytano extindo, Henri-cus Lellenfis coepit Senior appellari, Junioris nomine in Welfebytani filium transiato 5 nequeCellenfis unquam Medius didus eft in authenticis Tabidis. Id ei nomen Genealogifta; imponie-re, dumdiverfitemporisPrincipes conjungunt. Cxterum ambo, quos fupra diximus, Hen-rici jundis confiliis (literis diffidatoriis anno 1491 circa Feftum D. Bartholomaei miflis) urbemBrunfvicenfem aggreffi funt, confultius quam pofteri Henricus Julius ejusque filius Fridericus lll-ricus , qui Cellenfem Ducem adverfum habuere, fed infelicius quamnoviflimi fratrescognati-quePrincipes, qui tandemjuramajorum in urbem regionisprimariam recuperarunt. Autornofter in indice fcriptorum,ad BuntingiiChronicon vernaculum Mcibomiarrae editionis adjedo,ia^rw^/^rBrunfvicenfisappellatur: abipfoautemMeibomioin Chronico Riddageshufano( Tom. 3 opp. pag. 379 ) dicitur civis Brunfvicenfis Hildefienfibus ita favet, ut illinc oriundum autcerte illic egifte fufpicere. Nam ad cognatum Ludovicum, de quo mox, feribit ex H. id eft, utputo, ex Hildefia. Nomen ex Germanico tradudum crediderim, & Telomonium ( vel ut Mei-bomius citat, Telamonium) fe dixilte pro Tilemanno, quadam literaturae K*xe^A<*. SaneTtlemannum a^tndamScboU apud Brunfvicenfes circa ea tempora Reclorem invenio in Colleda-neis Blockianis} unde excerpta,Tomo tertio hujus operis inferta,hujus etiamTilemanni memo-riam confervant. OrnatomontanusanZttT^rg*r,bauddixerim. Aliquando Ornithomonta-rum 7 (erJihybrida voce) ideftVogelsberger, inanimohabuiffeconjeei, quodeiapatria majo-

D rum