OTIA IMPERIALIA.

985

quem detoret, & quosdam ut datos macäat, & fine fpe reddendi incarceratos Tibi peculiat: quos-dam ut eommendatos macerat & ad tempus affligit. Nee diu poft tUe, quo dsmontspro "behicuhutebantur, confimilipatris cbteflatione liberatus inmediwnexit, &quia, cum raptus erat, majo-ris perte&iorisque diferetionis extiterat, fidelius ac intelligibilius, qua: apud daunones gereban-turexpofuit. Anerebat,/».*-^ lacuminßubterraneoßpecupalatium eßelatum, in cujus aditu ja-nuaeft, &intrajanuaminteriorqua:darnobfcuntas, ad quam cum mutuo applauiii damiones,poftquam orbis partes percurrerint, conveniunt. Verum hanc palatii confiftentiam nullus[intrat] praeter ipfos & eos, qui perpetuo donationis jugo in daemonum tranfierunt proprieta-tem: his, qui da:monibus commendantur, exteriorem januam obfervantibus. Ex his infor-mari poflumus, ne familiam dsmonibus commendemus, qui cautius mßdianturjit rapiantpau-perem, dumattrabunt eum. Eft validiffimum Do&orum argumentum, quod inter montes me-moratosperpetuavigetventorum, exoppofitofibiconcertantium, tempellas, & rara illic re-periturautnulla unquam tranquillitas.

LXVIL De Lirinenfi monaßerio.

EStinregnoArelatenfi ad confinium epifcopatus maritima inßila, maris angußo inter-"»allo aterracommuni dißinBa , quam Lirinenfem nominant, ubi antiquitfimis tem-poribus polluifTe legimus monachorum religionem. bi hanc maris infidam* nullus unqmm vermis tngreditur, quod nefcio an religioni tantorum lanetorum pa-trum debeatur, an ipfius foli complexioni attribuatur.

LXVIIL De afiutia vMlpis.

Um naturalem vulpecula: aftutiam audimus, nihil aliud agimus, nifi quod vitam no-Iftram ad prudentiam augendam informamus. Ecce, quod vulpes, ut fe fentit puli-'cum pungentium amarä lue gravari, aquam accedit,& retrogrado inceffu cauda: iüm-mitatem aqua: immergit. Pulices ergo, ut humorem fentiunt, ficciorem partem.»corporis fugiendooecupant •-, ücque dum corpus änatibus aqua: paulatim infigit, pulices adultimam riclus partem afeendere compelluntur. Cum ad labia dedu&a fuerit infelix turba_,,ut os totum hume&ar, ftupa: vel alicui molliori materia?, quam paulo ante vulpes colle&am in_»ore pofuerat, pulices infiliunt, Sc cum (entit aftutum animal, ipfbs trifte mutaffe afylum, ftu-pam ore projicit, Sc fic aqua exit, & pefte nociväliberatur.

LXIX. De Laichibra'u (>)

ESt in Britannia majore fylva multiplici venationis genere copiofa, quae Carleolen-fem refpicit civitatem. In hujus quafi medio vallis eft montibus circumfe-pta juxta ftratam publicam. In hac, inquam, valle quotidie ad horam unam dieiauditur claflicum campanarum dulce refonans. Unde indigena: loco Uli defertonomenimpofueruntinidiomate (**) Gallico (***) Laifcibraine.

LXX De cornu fanBi Simeonis.

ACceditmiro mirabilius in eadem fylva. Erat in ejusdem fylva: continentia villa_.Pendred nomine, exquamilesoriundus, cum in nemorelemotusabhominumflre-pitu venaretur, fubitä tonitrui fulgoris corufeantis tempeftate turbatur. Cum hincfulmina in fylvam fuccederent, confpicitin confpeclu tempeftatis caniculam gran-dem pertranfire, ex cujus faueibus fulminabat ignis. Territo tali ac tarn ftupendä vifionomiliti ex infperato oecurrit miles, cornu venatorium bajulans. Occurrenti miles tremore ple-nusoecurrit, &dum, qua: fitcaufatimoris, aperitur, heus, inquit, fuperveniens conlolator,pelle timorem. Egoßumßanclus Simeon, quem interfulgurafupplex invocafli. Hoc tibi dono cornuadperpetuam tmfamilt&que tu& munitionem, utquotieseunque fulmina timueris auttonitrua,cor-nuintonetis,fiatimqueommsimminentispericuli formido evanefiat, nee ullaßt fulminandipote-ßas intra termmos cornualis exauditionis. Adhuc inquirit fan&us Simeon, fi quid mirum vi-derit, quodftuporemeiinduxeritautadmirationem? Refpondet interrogatus: fe caniculamvidiffe ex oris rktibus fulminantem j quam cum infequeretur fanftus Simeon, evanuit, cornuadreimemoriam&perpetuamfamiliaetuitionemapudmilitem derelicl:6, quod ä multis vi-

fum

(**) idcft,Wallico. (***) in Cod. Cantabr. Lay

4

(*) in codicc Cantabrigienfi eft: Lay Kibrait.qui brait (brame.)