Druckschrift 
[1] (1707) Antiqvi Omnes Et Religionis Reformatione Priores: Opvs, In Qvo Nonnvlla Chronica Hvivs Vicinarvmqve Regionvm Et Vrbivm Episcopatvvmqve ... Praesertim Ostfaliae Res Etiam Atestinorvm Longobardiae, Et Gvelforvm Svperioris Germaniae ... Conqvisita ...
Entstehung
Seite
964
Einzelbild herunterladen
 

?<J4 GERVASII TILBERIENSIS

pervenitmihi hofpes jucundus, cujus fincera dile&io cum dignatione cum diutina in fcholis &curia dominimeiKegistietufiioris Anglix^ aT>it>eßri, fereniffimePrinceps, coramanfione firmata,non jam alterum ä me, fed in ipfo mc alterum mihi obveniffe faciebat. Exultavit cor raeunupropterfingularitatemaffedionis, & propter rumores, quosrecenfiare mihi tarn fidelis nun-ciuspoterat, denoftrorumprofperitatepropinquorum, quorumomnium hie non tarn fangui-jie quam amore fuit propinquinimus. Properantem ad tranfitum & transfretationem diu re-ludtantem vici precum inftantia. Pbilippus hie erat, filiuspatricü olim illuftris Comitü Saresbe-rietf/tSf cujus neptis exfratre comitatum Sarisberienfimjure matrtmonii transfundit in iß um at>un-culutn'veßrum, Domine Imperator. Intervolentem&invkummeliore confilio trahitur ami-cus ad civitatem Nolanam, ubituneexmandato Domini meiiäußrisRegis Sicttli Guihelmi manfiomihi erat ob declinandos Panormitanos tumultus ac fervores xftivos. Quid plura ? Port ali-quos dies deliberavimus ad Neapolitanum mare accedere, fi quo fortaffis eventu paratior acminus fumtuofa nobis illuc oecurreret transfretatio. Civitatem advenimus, in hofpitio vene-Tdb'ilis audztorismei in jure Canonico apudBononmm., Jobannis Pinnatellt, Neapolitani Arcbidia-coni^feientia, moribus fjjfanguineiüuflris y nosreeipientes, ä quo jueunde fufeepti, caufäm ad-ventusnoftripandimus, ipfeque, compertävotinoftri inftantia, dum parantur epula?, maronobiscum accedit. Fa&o vix uniushorae fpatio, fuccinc"tä brevitate verborum navis condu-eitur pretio ** optato, & ad inftantiam vutorum dies data ad navigandumaccelerat. Adhofpitium redeuntibus feimo eft, quo fucceiTuquibusveaufpiciisomnianobis defiderata tarnceleri manu * coneurrerint ? ignorantibus & ftupentibus nobis de tanta felicitate fucceflii-um: Heus, inquitArchidiaconus, per quam civitatis portam intraftis? cumque, qua? fueritporta, explicarem j illeperfpicaxintelle&oradjecit: meritötämbrevi manu vobis fortuna_»fubvenit. Sed oro, mihi veridicä relatione dicatis, qua parte aditüs ingreffi eftis, dexträ vel fi-nifträ? refpondemus: Cum ad ipfäm veniremus portam, & paratior nobis ad finiftram pate-retingreflus, occurriteximprovilbafinus lignorum ftrueoneratus, & ex oecurfu compulfi fu-mus ad dextram declinare. Tunc Archidiaconus: Ut feiatis, quanta miranda Virgilius in hacurbe fuerit operatus, accedamusadlocum, &oftendam, quodinillaporta memoriale relique-rit Virgilius fuperterram. Accedentibus nobis oftendit in dextra parte caput parieti portaliinfertum de marmore Pario, cujus ri&us ad rifum & eximiae jueunditatis hilaritatem trahe-bantur. In finiftra verö parte par ietis erat aliud caput de conf imili marmore infixum, fed alte-ri valde diflimile, oculis liquidem torvis flentis vultumacirati, cafusque infelicis ja&uram de-plorantis pratendebat. Ex his tarn adverfis vultuum imaginationibus duo fibi contraria fortu-nx fataproponit Archidiaconus omnibus ingredientibus imminere, dummodo nulla fiat de-clinatio ad dextram live ad liniftram, &exinduftriaprocuratio, fed ficut fatalia funt, fato even-tuique committantur. Quisquis, inquit, ad dextram civitatem iftam ingreditur, femper dex-tro cornuadomnempropoiitiiuieffeciumprofperatur, femper crefcit&augetur: quieunquead finiftram fleclitur, femper deeidit, & ab omni defiderio fiio fraudatur. Quiaergo exahniobjettione ad dextram deflexiftis, confiderate, quam celeriter & quantä profperitate iter ve-ftrum perfeeiftis. Non tarnen hase feripfimus, quafi Sadducseorum fedlam comprobemus,quiomnia dicebant in Deo tf marmore confißere, hoc eft in fato & cafu fortunae \ cumomnia in fo-la Dei voluntate fint po(ita,fecundum illud: In voluntate tua,Domine,cundl:a funt po(ita,& noneft, qui polfit refifterevoluntati tuae &c. Sed admhztionem. artis Matbematicx Virgilh me-morabimus.

XII L De horto Virgüii & tuba tnea.

Rat in confinio ejusdem civitatis Neapolitanac velut ex oppofitomons virginum, in cu-jus declivo, interpra:ruptafaxorum aditu gravi, Virgilius hortum plantaverat multisherbarum generibus confitum. In hoc invenitur berba Lucii, quam oves coecae quan-'doque tangL-ntesftatim acutiflimum vifum reeipiunt. In eodem erat imago ameabuccinamadostenens, quam quoties Aufter exobje&o fubintrabat, ftatim ipfius venti flatusconvertebatur. Quidautem converfioiftaNoti, commodiportabat, audite. Eft in confi-nio civitatis Neapoiitanae mons excelius, mari infixus, fubje&am (ibi terram Laboris fpatiofamprofpe&ans. Hie rnenfe Madio fumum teterrimum erucluat, & interdum ardentilfima lignaprojicit, exuftaincarboniscolorem. Linde illic quoddam inferni terreni fpiraculum afferuntebullire. Plante ergo Noto pulvis calidus fegetes omnesque frudlus exurit, fieque terra fe-raeiffima ad fteriliratem ducitur. Ob hoc tanto regionis illius damno confulens Virgilius in_»oppoftto monte ftatuam, utdiximus, cum tubaerexit, utadprimumvcntilaticornufoniturnu,& in ipfa tuba flatus fubintrantis impulfum Notus repulfus vi Mathefis quafläretur. Undo

fit,