Druckschrift 
[1] (1707) Antiqvi Omnes Et Religionis Reformatione Priores: Opvs, In Qvo Nonnvlla Chronica Hvivs Vicinarvmqve Regionvm Et Vrbivm Episcopatvvmqve ... Praesertim Ostfaliae Res Etiam Atestinorvm Longobardiae, Et Gvelforvm Svperioris Germaniae ... Conqvisita ...
Entstehung
Seite
567
Einzelbild herunterladen
 

HEIMERADI PRESB» tfj

non negleftae \\tx fuae ( dum comes vita fuit j rationis. Inde poftliminiö reverfus, cum inpatriam fuam devennTet,nec precibus ncc lacrymis fuorum fledi potuit, üt domum fuam,vel quemqam ex familia fua vifitaret, aut faltem refpiceret: memorans illum fermonem Do-mini, quia nemo mittens manttmfuam Adaratrum, & rejpiciens retrb,apms efl regno Dei. Etillud, dimitte mortuos fepelire mortuos fitos : tu autem vade (f annuncia rcgnumDei. Dein-de Hierofolymam petiit; ibi pedes Jefu lacrymis rigaVit; ibi caput ipßtts recumbentis, cordiscontriti (fßiritus contribulati unguentocumEvangclica unguentaria perfundens, domum, inquarecubuit,pfalmodiae&orationum bono odore implevit. Crucem quoque poftjefum.cum improperio ejus portans,crucifixum Dominum fuum extra caftra fecutus eft, in Calla*r't£ locum , ut videret falutiferi tropaei titulum, Domini fui cruore infcriptum,- quin etiamperadtis fuse devotionis aromätibus, fepulcbrum Domini fui invifere cum devotis curavitmulieribus.

V. Sic oliva frudlifera in domo Domini, cognatum fibi montem, in quo Deo habitare%n eo beneplacitum erat} montem, in quo nobis pax noftraf^, qu£ pacis funt, rogare Patremconfueverat,- & euntem in coelos Jefum forti pedore fecutus, adoraVit in loco , ubifleteruntpedes ejus: ficque bonam fpemreportavit domum,fcilicet fe caput fuum, ut revera mem-orum ejus, quandoque fecuturum. Bethlehem quoque domum panis, ut gußaret, qukmfua-bis eft Dominus , cum Evangelicis tranfiit paftoribus, & panem Angelorum in prafepio ad-oravit, piis appofitum pabulum animalibus, afinas fcilicet fpirituali & pullis ejus, quoruminfideredignaturcordibus. Quicquidautem ineleemofynamaccipiebat,eädem horä eodem-que momento,cum fepauper obtuliflet, in fimile opus expendebat. Quam maxime verdfemper laborabat falva tarnen pietate,quantum poterat,ut injuriis quibuslibet &contume>liis afficeretur caftigandi videlicet corporis gratia: fciens fcriptum ette,curatio ceßare facietpeccata maxima. Et cum aliafe injuriandi occafio deeffet, quidquid inter fe & alios divi-dendum evenerat, eam partem, qua: prajponderabat, ipfe ufurpabat,ut eos fic ad contume-liam fui provocaret. Nihil autem erat, quod non ftatim pauperibus erogaret, nee quidquamfibi ex omnibus refervans, de craftino non cogitabat.

VI. Sanclus etiam Heimeradus omnem cogitationem fuam, omnem fpem, omnem a-nimum fuum illö intendit, ubi mifericordes beatitudinem mifericordia* confequentur;ufque adeo,ut prafens Uli & dies& eibus & vita fimul fxpc de memoria tollerentur. Cumautem focius itineris ejus,fun<ftus ipfe minifterio Martha dum ille fungebaturAfor/'* non-nunquam tentandi gratia diceret: Domine Heimo, (nam id ei proprium nomen erat ) quidhodie manducabimus ? nihil refidui in marfupiis , cras enim jejunandum eft nobis : refpon-dere folebat: ergojejunemus hodie,cras manducemus. Sic carni, fic fpiritui confulebat. Ca-nes etiam ad lacerandum fe invitabat: vere martyr, quia ipfe magis ullo carnifice femet-ipfum fponte propterDominum cruciabat.

VII. Igitur emenfis tot tantisque terrarum fpatiis, fatis jam in Camino fatigationis,ficut aurum in fornace, exeoftus, demum cum pfalmifta optabat fibi pennas dari ficut co-lumb£, ut volaret & requiefeeret in folitudine. Quem HerVeldenßs Abbat nomine Arnoldus inuno ccenobiorum fiorum, Mimilebo nomine, invenit: feifeitatusque patriam, gentem cau-famque adventüs ejus 5 fiersVeldum eum ante fe praemifit, ftatimque fubfecutus, ei fanclaconDer/ationis habitumtradcrevoluh: fed ille nullo modo confenfit. Cumque tarnen inKegularipropofito regia viä,neque ad dextram neque ad finiftramincederet,animo &oculisfemper incoelum intentus, ut peritus fiderum nauta,cüm vela ventis commiferit: una die,nihil minus fufpicantibus Monachis atqueAbbate,in conventu fratrumadCapitulum,(uteftconfuetudinis,) terrae poftratus licentiam abeundi petiit. Interrogatus ergo, quid caufichaberet? hoc tantum refpondit: quod animam fuam ibi pro 'voto fabamfacere non poffet.Igitur iratus Abbas, & objiciens illud de trivio, videlicet, pedem eum rurfus miliare : invitisfratribus ejeeit eum cum indignatione. Qui eje&us, cum in cella hofpitum ad portam e-quum fuum exfpeclaret, quem Prapofitus monafterii, profe&us in obedientiam fuam fe-cum habebat,- fertur interea inhanc vocem prorupifle: non rette fe nee fatis hononfice pronatalibus fuis traSlatum fuiffe a Monachis atque Abbate ; latuiße illos generü fui nobilitatem:Imperatoris fratrem fe ejfe. Quod verbum, ut infonuit rimofis auribus difeipulorum portarii,ftatim cum irrifione : Itane (inquiunt) res eft domine? At ille affirmavit, itafe rem habere.Et quare, ajunt, hoc tarn diu celatum babuifti, nee jam olim fub dbum protulifti , ut congruushonor tu* habitus eftfet nobilitati ? Nee mora, proripientes fe ad eundem Abbatem, ei ex-pofuerunt fermonem, Camino adjicientes oleum,qui mediaftinusincanduerat adverfuseun-dem virum, cujus favillae longe in pofteros eflent duraturse. Nam peccans Abbas in Deum& in animam fuam, admifit in fanguinem innocentem, quod Sc fibi in ferupulum cordis &

in