Druckschrift 
[1] (1707) Antiqvi Omnes Et Religionis Reformatione Priores: Opvs, In Qvo Nonnvlla Chronica Hvivs Vicinarvmqve Regionvm Et Vrbivm Episcopatvvmqve ... Praesertim Ostfaliae Res Etiam Atestinorvm Longobardiae, Et Gvelforvm Svperioris Germaniae ... Conqvisita ...
Entstehung
Seite
284
Einzelbild herunterladen
 

fll

284 VITA BRVN 0 NIS

doclrinaebonaprovidecuravit, nontantumcoramDeo, fedetiam coram hominibus, ut cu-juscunque aftectus (ive conditionis homines, fi Dcum quaererent, inter ejus discipulos autpro-bar. polTet aut erudni.

XXIX. De ancitlisDä qvae in monafterio fanB& Maris, divinse religioni fuerant dedi-tae, dt<\m Canonici*adfan£ti Andres. Jpoßoli Ecclefiamtranslatis, & fi quaeerant hujusmodifcrupulum quidem rclinquunt non modicum. Sed his, quibus mentis acies ita non viger,ut finceram ejus intentionem in diverfis operibus valeant perfpicaciter intuerij qui utiquefi adverterent, non homines propter locum, fed locum äDeo eligi propterhomines, &quiaobedientia Deo placet fuper facrificium; fcirent fortalfc oves vocem paftoris audire de-bere & magis id ratum acceptumque Deo fore quod per obedientiam quam quod per pro-priam voluntatem leqvuntur. Ubi autem zelus & contentio, ait Iacobus Apoftolus, ibi in-conftantia& omne opus pravum. Similiter in eo quod nefarios quosdam patriae civiumqucpraedones de regno, ubiquieti& pacificiefle noluerunt, quafi peftem bonorum expulit &exulari coegit ipfis licet nescientibus profectoconfuluit. Quo enim diuturnior nequam, eograviorem& prolixiorem libi comparabat poenam. Quando autem boni quiescerent, fima-lorum furori nemo relifteret? Nimirum pepercit Deus Ulis, quibus hoc magna fua patien-tia& bonirate penni it ut depace & ftatu patriae fuae abfentes audirent,quae praefentes nun-quam videre vellent} .elices, li bona fua faltem in peregrinatione cognoverint & patriamcupierint, de qua expelii non posfint: ubibeatiomnes pacifici, quoniamfilii Dei funtvoca-ti, Talis itaque per Dei omnipotentis gratiam vir ifte fuit, ut nee odio nee invidia ad per-fequendum eos qui tales erant, ullo modo excitareturj necä miferendo& parcendo mife-risdurit»a autcrud litace aiiqua reftringeretur, fed ut paftor follicitus & vere Dux populiDei (alutemOmnium& ucilitatem in omni qua: fivit negotio; & quos ipfe in via Dei duxit& docuit,neä peiverfis feducerentur, &in errorem mitterentur, ftrenue decertavit.Tan-tum autem aberat a fxvitia.ut pro his etiam, quibus amarum aliquid pro qualitate facto-rum necetfario inferebat, ipfe frequenter amare fleretj ita gaudere cum gaudentibus,fie-re cum nentibus confuevit. Nam& qui hoc dixit, quendam fatana: in interitum carnis tra-uere jullit, ut fpiritus in die Domni falvus elTe polfit.

XXX. Igitur cum jam prope eifet fumma dies & ineluctabile tempus,quo Deus omuipotens propitius terra: populi fui ultus fanguinem fervorum fuorumvindiclam retribueret in hoftes eorum : aggravata eft ultra modum & omnino in-tolerabiter fuperbia feroci.fima gentis Ungrorum , fedueta , credo , fuperioris annifuccejfu. Siquidem, ut veracisüme diclum eft : ante ruinam exakatur cor : ibi ce-eiderunt omnes, qui operantur iniquitatem. Praevenit hanc prefluram imminentem Eccle-fia: pax inpalatio regali , quod in Arneßad habitum fuit, ex integro condita, & ex magnajam parte per Imperatoris noftri fratrumque ejus fapientiam confirmata. Erevera tribu-bus & unguis innotuit quia Deus diffenfionis non eft, fed pacis: tantam hujus inicio ope-ratus eft falutem populo fuo. Imprimis quidem fpiritus agitabatur in ipfo, quia non erat eitempus exercitum congregandi, fed fiduciam habuit per Chriftum ad Deum, qui potenseft falvare in paucis, ficut in multis. Aderat ibi Cuno, non jam Dux, fedmiles, toto, utpu-tabatur, animo conVerfus adpacem , quam paulo ameatrociter impugnabar, cilitio membradomans, Deum gemitibus, ut fertur, exorans,ut (i fic ejus fancia voluntas exifteiet, per-miflaRegi noftro & exercitui ejus vicloria, eum ab impiis, quibus fe prius male conjunxe-rat, permitteret trueidari, ut polEt in perpetuum ab eorum confbrtio liberari. Imperatorindici fanxit jejunium, ipfaque tunc erat in vigilia faneti Laurentii martyris, per cujus in-terventum (ibi populoque fuo ipfum Deum poposcit efte refugium. Propofitum fuseeptio-peris negat expedire bellum, primo faneftse feftivitatis dilueulo fuseeptum, vix dum -vesper-tino crepusculo Deo mifericorditer difpenfante, &pro fuis pugnante fatis feWciter peratlum,miferendum poft vidtoriam Cunonis interitum, gloiiolislimum Imperatoris triumphum,Regem ipfum Barbarorum , Duces & prineipes captivos, trophaea per totam regni ipfius la-titudinem usque ad ejusdem gentis fines frequentiiTima: qua: omnia propra induftriam o-peris ad gloriam & laudem Dei omnipotentis expeetant.

XXXI, Nos ut ä quo pai.lulum defleximus, ad propofitum redeamus, quid interea piusArchiepiscopus, Bruno totius femper perofus malitia:, & indefatigatus juftitia? executor fecerit,difleramus. Cum videretfeadpraeftitutumdiem feniori & fratri fuo magno Imperatori cumauxiliaribus copiis non pofle oecurrere, fimulque eilet follicitus, ne barbari bellum vitantes inGalliamfuojuricommisfamproftinciam declinarent, arbitratus liefe regno confulere votisqueImperatoris fic ampluis dcferv\reLuido/fiim pro/emRegiam,nepotem fuum convenit a;grum,ejusanimum blanditiis melie dulcioribusdelinivit, ftatum priftinum, fi qua: fua erant, äecuratius

vel-