4«8«- ( 2,73 ) ■*&****

XXII.

Vita D. BRVNONIS Coloniensis Archiepiscopi,

adFolcmarumejus fucceflbrem a Ruotgero fcriptaj

ex Manufcripto.

Incipit Prolovus in <vitam Domm Brunoms Colo-menßs Archi-Epifcopi.

DOmno in Chrifti gratiabeatiffimo atqueinomnifplendore gratiae & fapientia? per-fediflimo Folcmaro Archi-Epifcopo Ruotgerus Servorum fuorum ultimus, veras cla-ritatis gloriam fempiternam. Impofuit fanditatis veftrae reverentia fuper capucmeum gravem qvidem farcinam,fed pro captu parvitatis meae duloem admodum& jucundam; videlicet, utvitam mirabilis & magnifici Archi-Epifcopi Brunonis,qva po-tuerim fermonis facultate,defcriberem. Cui virtus laudem contulit, qvam, ut ipfc meruit,(tili mei officium implere non potuit. De ipfo tarnen qvomodocunq; loqvi, qvia Vos jus-iiftis deledabilefuit, qvi ab initio fic mit animatus,utnon magis fiia caufa fe putaret na-tum'qvam nofträ,rciqj public* procreatum. Fecit omninoplurima &propeinfinita,qvaediena fuerunt fempiterna memoria: fed non expedet auditor aut ä me, aut ä qvolibec haecomnia explicanda. Qvod G qvis fideliter & vere agendum promitteret fingulos, qvos pue-ritiam prsctergrefllis vixit annos propriis &his utiq; fpatiofis codicibus infigniret. jtftimoieitur multosionge lateq; hac occupatos induftria, ut gefta ejus his etiam, qvi poft futurifunt partim fcribendo, partim commemorando transmittant. Non enim in una provinciaaut in uno negotiabatur regno: Omnium, qvos adire poterat, falutem benevolenrias atqjlaboris ftudiiq; fui qvatrebat commercio. Non defunt plurimi, qvi hoc laute & prudenterexcqvi poitintj cum,etfinulli alii tales valeant repperiri,infolisejus difcipulis omne ftudio-i-um & eloqventia: genus adhuc recenti eju* memoria'm per multa terrarum loca floreat, utmaxima rerum geftarum inlignia non enarrare modo, verum & exornare fufficiat. Qyotqvantosq-, de alumnis tanti viriEpifcopos, qvantos in qvacunq; Ecclefiafticas profeflionis di-iciplina probatiflimos novimus,qvi eum &familiarius noverunt &perfedius illuftribus mo-numentis vitam ejus declarare potuerunt. Sed qvi Tum ego,qvod potui,qvomodo potui,nonpratfumens de fcientia, fed fiduciam qvalemcunq; retinens in obedientia. In qvo,etfi minuspombile mihi vifum eft,id explere,qvod aggreflus fum ; praecepti tarnen veftri dignitatemuavenerari femper&ampledi animum induxi,ut impoffibilitatis meae oblitus in man Ausveftris fim oculis & animo totus. Hinc cgo largifluac pietati veftrae fupplico, ut qvod huicoperi meodeeftin pompa ornatuq; fermonis, fuppleat in auribusveftrisejus commendatio,qvem pro merito virtutis tarn fvaviter amaftis. Beatitudinem veftram Deus omnipotensadfalutem noftram diutiflime incolumem & benevalentem confervare dignetur.

Incipit *vita Domni Brunoms Archi-Epifcopi.

I. Sapientiae nimirum eft, fcire unde fit donum , qvod qvis accepit, ne a fe fibi hoce(Te aut a Deo qvidem, fed (ibi debitum putet. Si enim quaerimus, qvid nobis debeatur,nihil'invenimus nifi fupplicium. Mifericordia autem Dei praerogavit nobis gratiam, ut ha-deret, qvibus redderet gratiam pro gratia* & hoc jam eftet debitum,qvia Deus voluit,nonqvia homo meruit. Qv[d enim habes, ait Apoftolus, qvod non accepifti ? Si autem acce-pifti qvid gloriaris, qvali non acceperis? InefTabili igitur Providentia bonitatis Dei colla-tum'eft eledis ejus, ut &gratis copiofis gratiae muneribus ditentur,&tarnen hoc ipfum,qvomunerantur,qvodammodo per gratiam mereantur: alius lic, alius vero fic; unusqvisq,' fi>cundum qvod in eo operatur unus atq; idem Spiritus, dividens fingulis, prout vult. SoliunWenito non ad menfuram datDeusSpirituun In ipfo namqve,ut ait Apoftolus, habitatomnis plenitudo divinitatis corporaliter, membris ejus pro fua cuiq; voluntatepartitur:qvi-bus habundanter omnia datad fruendum videlicet feipfum,ut fit Deus omnia in omnibus.Dispar haec claritas &diverfadonorumlargitas, nunc eft admirabilis qvaeftio: qvandoq;erichonorabilispulcritudo &ornatus domus Domni, de qva diciturDeo: Sandum eft templumtuum, mirabile in aeqvitate.

II. Compertum eft nuper ä plurimis in venerabili Co/onienßs Eccle/i*. Archi-Epifcopo Bru-n«ne, piae memoria: ,& fatis ä prudentioribus intelledum,homohomini qvid prüftet,vel ex-

Mm cellat.