REGINA. 199

Henricus, quem miro affetftu amoris cunctis praepofuerat fiüi«. Ad extremum compelle«bant eam dotales regioncs reiinquere (f facro velamine fc confignare, O bcatam Domyiam,qux multis tentata, nee tarnen tentationi fuceubuit evicla \ Quid creditur Uli ineffe - moe-roris,dumundique angebaturtantavi tribulationis? Minus molefte ferret, (1 Henricus, quemegregie amavit,fratri non concordafler. Inipia ergo difcordia, qua: inter ipfos verfabaturab infantia, illos runc confociavit ad iniquitatem, quos prius proliibuerat fraternam gererepacem. Contra haeo omnia venerabilis Regina miram in eunftis exhibuic patientiam , &fortem in adverfis conftantiam* cullos oris fui, ne quid proferret incongrui , ftudiofa adContinus oracionis ftudium,ut vinceret inlidias adverfantium , imo illata iibi injuria con-ftantior, Pfalmiftar verficuli non immemor: Dominus mihi adjutor cft., non timebo,quidfaciat mihi homo J leve exiftimans, quid ferret, tantum ne Chrifto vilefeeret. Nulü ma-ledixit, fed propnis deputavit meritis, quidquid anguftiae pertulit ab adverfantibus filiisjfemper retinens in memoria, quod in Sacra didicerat Scriptura: Quia per multos tribu-lationes &anguftias oportet nos introire regnum Dei. Siquis autem obcalumniamquampatiebatur, ingemuit ipfa prarfente, quafi cupiens moerorem ipfius lenire J taiibus verbise contra fertur refpondifle: Rex Otto calumniatur nobis, id noftris exigentibus meritis:Deus autem feiat illum , qui contra nos excitaverit noftrum amabilem filium Henricum,cujus folamine fperavimus enatare, quidquid nobis aeeidiifet trifte : nunc ifte adverfaturnobis qui debuit efle confolator. Nequaquam tarnen pati poftumus , ut quid de eo in-clementius dici audiamur : quia nunc ä nobis prxcordialiter diligitur , quamvis inimicusputetur. Iilud autem nos graviter compungit recolentes, illum nobis du'ciffimum, erganos efle tarn amarum, fed nil ageret, fi Regis juvamen fibi deefTet* Deus autem illi par-cat, ne ab ipfo ultionem reeipiat. Utinam donante Deo fine amborum fieri poflet peri-culo , ut propter nos inter eos tanta firmaretur pacis unitas, ne ulterius inirent inimici-tias! Cum autem Sanfta Dei vidiflet moleftias filiorum h'bi non minui, Ted de die indiem plus augeri, relinquens quidquid Rex Henricus hbi dederat in dotem , in oeeiden-tali regione adiit Angcrinenfem ditionem , cupiens adverfantibus parcere fihis,ne ineurre-rent iram divina: ultionis: illic Deo cooperante haud minus , quam confueverar, quodqjbonum exercebat. Poft hoc divina difpofitione , Regi innumerabilia fupervenere mala,* retroverfis victorix triumphis, aliisque rerum nihüominus feeundis. Henricum auteminvafit morbi gravedo , qua; & illum purgavit ä delicto , Sc tarnen fuperna miferatio illipepercit feriendo , quafi Chriftus fatisfaceret voto matris, qua: fedula prece ei exoravitveniam remifiionis.

15. Videns autem Rex Otto , quia nihil proficeret in profperis, ut prius , timuitufque ad mortem contriftatus. Tunc Sacerdotes & ceteri Principes, quorum corda Deusilluftraverat, ingresfi ad venerabilem Kegitoam Edith , cohortantur ülam , ut admoneretRegem, quatenus cum honore fuam in regnum revocaret matrem : qua; ftarim ingreflaad Regem, fic ait; Ne contriftetur noftcr Dominus, divinis flageilis correprus: revoceturveftra mater fanclisdma , regnumque ut convenit, prima posßdeat.' Sc, ut fperamus, ve-ftra omnia profperabuntur Sc in priftinum reftituentur gradurn. Rex autem poenitentiacompunclus , & cofnmisfi haud immemor reatus, Deo infpirante , in fancTa matre fe de-liquifle cognovit. Haud mora misfis Epifcopis, Ducibus ac Comitibus, & omnibns Sa-pientisfimis mrlitum, ad matrem cum honore revocandam , praeeepit Chrifti famula? hu-jusmodi feripta deferri : O venerabilis Domina, Dei iraeundiam jam fatis nimiumque ex~acerbavimus in nos perfecutione veftra, fatemur quod peceavimus & injufte contra vosegimus: propter Deutn nobis dimittite, Sc a Chrifto veniam remisfionis implorate. Quod-libet fupplicium hbenter patimur, tantum ut veftra gratia fruamur. Ad haec ut ad nos iterdirigatis, petimus* nos & omnia noftra ditioni veftra: fubdimus, infuper & reftituemus,quidquid vobis injufte abftraximus, nil nobis jueundum erit, antequam vos videre con-tigerit. Beatisfima vero Regina petitionem filii hilari mente pereipiens, quidquid pertu-lerat adverfi penitus tradidit oblivioni , nee diutius diftulit , fed iter accelerans in Gro-n>i ** venit. Cum autem adventus venerabilis Reginas Mathildis pervulgaretur ad auresK.egis Ottonis; multo comitaru obviam tendit, fecum Comitante Regina Edith. Ut ve-ro primum vidit Deo diieetam appropinquare,ab equo defiliit,& propius accesfit, &genuflexo in tramite veniam poftulavit, dicens; O omne decus noftri decoris, & folatium

cujus-

* Ilaec edifores Antverpienfes de Ludolfi filii ScConradi generi rebellionc aeeipiunt: fedrC-conciliationem Regis cum matre oblinuit

conjux Edith, Ludolfi mater, cjua viventcLudolfus patri obediens fuit.** Vidctur effe caftrum Crone hodie dirutum>tibi nunc Gottinga urbs.