Druckschrift 
[1] (1707) Antiqvi Omnes Et Religionis Reformatione Priores: Opvs, In Qvo Nonnvlla Chronica Hvivs Vicinarvmqve Regionvm Et Vrbivm Episcopatvvmqve ... Praesertim Ostfaliae Res Etiam Atestinorvm Longobardiae, Et Gvelforvm Svperioris Germaniae ... Conqvisita ...
Entstehung
Seite
196
Einzelbild herunterladen
 

i$6 VITA MATHILDIS

confitnilis j in omni autem tolerantia adverfitatis, caute obfervabat vcftigia inclytatgenitricis,&propterhaecfpecialiterdilectusfuit matri; quae,quafi efletunicusillius,confovens eum o-mnibus deliciis, ceteris in amore praepofuit filiis,atqj defideravit ipfum regnopotiri poftob-itum inclyti Regit Henna,ü permifluDeivoluntasilliuspoffetadimpleri. Hinc& venitpue-ro prima labes mali ,& ob hoc Otto egregius conrra fratrem parumper eftcommotus , taliqjmodo interipfoscrefcebatinvidia&lisaffidua. Bruno vero xtate mmimus ,fed honeftatemo-rumhaudinfimus, inannispuerilibus fcholafticae deditus cenfurs, divino famulatui infuda-batdietenüs. Sed enim infignis gloria parentum , de filiis jam prohibet prolixicatem fer-monum, quia remeandum eft ad vitam Henrici Rcgis & bearifiima: Regina; Malchidis: quorumprobitas enumerari non poteft, ficut dignum efl:. Ambo fuerant fortunati, & memo laudefunt digni: nam illorum promeruerat virtus quidquid boni nunc rcfplendet in nepotibus.O beati,qui nonfolum fuerant in carne coadunati, fed in animo uno & fpiritu ad omne o-pus bonum promti! Inerat illis unus amor in Chrifto, xqua coadunatio in bono, Deo pla-cens voluntas,&rccl:aperagendi facultas, pardileciio in proximos , squalis compaffio in fub-je&os. O beatum virum in cultu divini famulaminis ftudiofum, & egregiam mulierem, qua:totisvifceribus diligebatChriftumRegemi Non ergo eftdubitandum , quin Deigratiä per-ceperintpraEmiumvirginitatiproximum,quia inipfis regnavit caftitas conjugalis, nee tarnendefuit continentia laudabilis. In eunclis eorum acribus, refplenduit modeftia: virtus: meritofuerunt redlores regni talibus a Deo virtutibus munerati. Beati exiftunt, & atternae beatitu-dinisrequiemposfidebunt: pro quibus ipfa: eleemofyna; exorant, quas larga manu indigen-tibus tribuebanr, quam diu inmortali vita manebant. Quid plura ? Quanto fublimioremafeenderant dignitatis gradum,tantodevotioremChriftoimpendebant famulatum.

8. Cum gutem perfifterent magna profperitate pacis, omnipotencis Dei infpirationedefider-abant monafteria conftruere, & adminiculum prxbere illic commorantibus de regiisfacultatibus,quatenus fui fuorumq; patrum vel nepotum memoria ibidem perpetim habe-retur firmiflima. Igitur tradlantibus, tanti operis fundamentum, quonam ponerent loco ,Principibus populi in unum convocatis, poftulabant fibi confilium dari, in qua parte re-gionis haec decenter poflent adimpleri. Ad hxc Principes refponderunt, dicentes : IntraWinitebttßm exifterefan&imoniales regulari difeiplina carentes, qua; non poflent illic diutiusdemorari,nifuftentarenturadjuvamineregali: & confilium dabant in £>uitilingeburc rrans-ferri. Ergo ambobus hocplacuit confilium,&interfeconfpirabantimplendum. PofthaxRex Henruus a&ütBatbfiltbum., quo farpisfime exereuit venatum. Ibi paucis diebus inter-pofitis languore correptus, vi febrium nimirum laboravit, Ted parumper fedato inhrmitatisdolore,inde ad Erfordiam iter direxit, ibiqj eunetös Principes regni convenirepraeeepit, ut feinuicem coadunarent,quem fuorum filiorum regale folium posfidere eligerent. Venit &Dicmot Abbatiffh JFineßebußnenfis, evocataprareepto Regis, & prioris haudimmemor defide-rii, poftulabat,utfibi fubditas fan&imomales in ghätilingeburc confentiret transponi: quaepetitionem Regisgratanteraccipiens,libenter idannüit.

9. His ita difpofitis RexHenricus perrexit ad Memleben, fecum coniitantibus paucis:illic iterata efl: ejus infirmitas, & non multo poft fequebatur mortis afperitas. Cum autemfentiretfui corporis difiolutionem imminere, Reginam ad fe vocans, multa cum ipfa difpu-tavit fecreta , & poftremö fermonem talibus conclulit verbis; O nobis femper fidisfima &merito diledisfima, Chriftogratias agimus, quodtefuperftitem relinquimus. Nam nullusfibi adjunxit mulierem fide firmiorem, in omni bono probabiliorem. Jraq; gratiam habeas,quod nosfeduldmitigaftiiratuni,&:inomni re utile nobis dedifti confilium: nos farpius re-vocaftiabiniquitate ad juftitiam,& fedulö monuifti vi oppreflo facere mifericordiam,nuncte& noftros filios omnipotenti Deo commendamus,& electoruin Dei preeibus fin ulcum a-nima, qua: de corpore jam eftreceflura. Hxc cum dixifiet,& regina haud minus illi gratiasegiflet, meerore plena,ecclefiameftingrellä,fiefuaq; omnia commendans Deo , ficut femperfolebat. Interim difeesfit anima Regis de ergaftulo carnis: fentiens autem fanda Deiple-

bis lamentatione inelytum virum rebus liumanis excesfiffe : proftravit fe in orationem, Scipfius animam commendavit in Chrifli fidem. Poftea furgens,interrogavitjfi adhucaliquisjejunaret, qui animaefui Domini .Miflam decantaret ? Audiens hoc Adeldac Presbyter re-ipondit feftinus; Domina, nondum quidquam guftavimus. Venerabilis Regina olim duasinduerat armillas mira arte celatas, qua; tanta firmitate brachiis fuerant circumdata:, ut fineauxilio fabri nullatenus poflent divelli: has tunc minimo tangens digito, citius diclo ex-cusfit, ita adPresbyterum dicens:Accipe tibi hoc aurum,&cantaMiflamanimarum. Qiiam-diu et-iam venerabiiis Domina poftmodum vixit, eidem Presbytero magnam exhibuir gratiam,numquam tradensoblivionr,quodprimam Miflam decantaverat animae Regis Henrici: & ob

memo-