HISTOR. BRUNSVIC. INSERVIENTIUM.

obiiffe anno 999, qiiopaßcba inciditindiemnommAprilis. Itapotuerit Gregorio V. taruseßß, cuiband dubie dudtm ex Ottonum aula notus erat. Is enim eodem anno deceffit. Sed ordin.it um AGregorio finxere, dum caußam itineris Italtci ab Hiberno ßußcepti quißcre; non ignorantes , ßtpe re-gionum remotarum antißites id honoris qutfibiffe, tit aßummis Pontificibus ordinarentur.

SedadBrunonem noflrum a Magifiro redeamus. Literarum amantiffmum fuiffe juvenemsPrincipe?», Velindeintelligas, quod Archiepißopus Colonia & ' totius Regni Lotbarievßs Gttbernator,i5' maximis rebusaßratreadhibitus; quacunque circumagebantnr tabemacula autcaßra regalia^,Bibliothccamy«.«» circumducebat, ut Rotgerus ait c. 7. Idem non dißhnulat (cap.20.) ßuiße, quireprebenderent, quodEpifcopmrem populitf bella traft;aret. Sedcuitnagisßderet ßrater Impe-rator? in illa t empor um dipßcultate, quafilius ßeduftus in patrem inßurrexerat; qua Hungari,S/avi, GaUi metucbantur. Magno s virosex Eccleßafiicoordine ßtpe Rempublicamlaudabiliter ad-mimßraßßc conßjtt. lüudtarnen pecuharem hominum firmonibus caußtm przbuit, quod inßar Du-cis egit. Kam, utnofieraitc.17. Imperator fratrem fuumBrunonem occidenti (boc efi occi-dentali partilmperiiGermanici) tutorcm & proviforem & ut ita dicam Archiducem in tam_»periculofo tempore mißt. Duces autemd? r ei militari praerant , (5'dornt ßtpremam jurüdifti-onem cum juregladii per provinciam adtninißrabant. Hoc Epißopi Judicibus Regiis, boc eil, Du-cibus, Comttibusque, etiam inßuis propriis territoriü olim relinquebant, donec ipß Epißopi tandernDucatus Comitatusqueinter alia rcgalia accepere; atque exeo per Vice-Dominos ßuosJurisdictionen*(f merumimperium exercuerunt. Et credibikesl, exemplum Brunonis } Viriebmc esßcientiam-que latidatißimi, plurimum potuiße, Mt nee "bererentur dare Principe s, nee aeeipere Pralati, quodtan-tus vir babuißfit. Quidam longius jußoprovefti, omnem Epißopis (f Abbat ibusß/b Carohnis Regi-Im ßcularanpoteftatem negant, tanquam primus omnium Otto Magnus eam contulerit. Sed Ec-cüßx dudumprs.di.1 amplißima, aüodüjure, (f in illis Vaßillos habebant, quibus terra* in bencficiuntdedtrant, aut a quibus dominium direftum reddito utilt aeeeperant, quodfeudum oblatum Vocamus.Aliquot etiam rußicorum ßu colonorum mi.'liaaliquandoßub ßua ditione habebant, qttos coercerepo-tuiße msxtiimpcriijure non dubito. Sedjurisdiftionem inliberoshomines {qtutunc infima nobi-litas) aut merumimperium inquoseunque babuijßenon apparet, donec ipß Comitatus Ducalitsqucjaut äquivalentem eis poteßatem in ßua quisque ditione aeeep er e. Hoc primus ßorte in occidente_j>EpißopusRomanus obtinuit, Pipinil. tfCaroliM. überall täte. Ducis etiam jus Herbipolenß ifij,FranciaorientaliAntißitiantiquitusßuißße ait Adamus Bremenßs; tf IFbrmatiam Ducispoteßatiexemtam, Epißcopoque attributam narrat Ditmarrts. Brunonem autem in Germania c£teris Vi amaperuißcnotavitCbroniconGermanicum, IFiclvillagini Magdeburgica ( quaßpecuhSaxonicip'artentfacit) pramijßum, bis Verbis: an denfelben begunten die BifchofF weltliche Gerichte zu habenund zurichten: und das fing erftlichen an fein {des Keifirs) bruder Bruno zu Köln; und Bi-fchof Gifeler zu Magdeburg befahl Keifer Otto das Herzogthum an der Elbe zu Schartau*Sedvereor,ut Verumßt, quod de Ducatu ad Albim Gißlero Magdeburgenß Spißopo ab Ottone M. con-teßöreßert. De Brunoneplunmi conßentiunt ,ßd Epicrißn addit Cbronicon (apud GryphiandrumdelFeuhbildis c.28.) da begunten zu erft die BifchofFe weltliche Richte zu haben, dasdauchtedamals unbillig manchen manne. Not atu etiam digna ßmt, qua Rotgerus habet (r.tf.) de Ra-tberio Veroner.ßum Epißopo, celebriejus temporis viro, quem ßdeßua pul/um Bruno ob eruditio-vemßnßcepit, tf LeodienfiEcc'eßa pmßecit; moxibi potcntioribus cedere coacium, Veronaßu& au-tark ate C&ßris rcßttuit. Tandem proßecius in Galliam, ut nepotes ßuos inuicem difßdentes ad Con-cor diam revocaret, {c.ßj.) idefl, ut Regem Lothar tum, ßroris Gerbergxßlium, cumproceribus,Hu-gonisfiliis, exHadlcide alter aßororenatis, conciliar et, morbo correptus Remis in flore atatis obiit yfipultusque esl Coloniain Monaßerio S. Pantaleonis , quod ipß confiruxerat. In uerbis morientis yqua Rotgerusrecitat (c.39.) Vix aliquid noflri Theo/ogi reprebendant. Spero, inqmt, quodAdvocatumhabemus apud patrem, JefumChriftum, juitum: & ipfeeftpropitiatio pro pec-catis noftris. Moxadplorantes(c.4o.) nolite, fratres, hac mea forte triftari: illuc, nontabfumta vita fedmutata in melius pergo, ubi Viros longc plures &clariores, quam hieun-quam, citovidebo. Credos Socratem apud Platonem, aut Scipionem apud Ciceronem , ßedemendata ad Chrißianamnormampbiloßphia, loqui. Teftamentum Brunonis ex eodem Codi-ce Manußnpto üue/febytano nuncprimum exhibemus cum Epitaphio. In Teßamento Eccleßis uni-ceprofpexit. ElogiumBrunonis, etßbreVe y ex VitaGerbardiAbbatisBronienßs, ibidem extante ycxßmptumadjscirhusfluiarefertRagwerum cognomento LongicoUum, HanonienßumComitem,quodProVmciam tut bar et, a ßr imunepulßm, qui, inquit, us que nunc exulat. Nempeautor, Vivo adhucBrunone, feripfit. Räumen libenpofiea refiitutißünt, Hinc Duces Brabantu veter es deßcende-runtj quibusLandgravu Haßiacriginemdebent,

d Trans-

■0