DE ANTIQVA SAXON.
&r
gflcautcmgraves Schofles» aat perpetuos dominos fentietis. Sed uti mos eft nonnullis, ne-
qvaqvam prarbuerunt aurem aeqviflimis confilüs. Rege igitur contriftato fideles advenas plebs
jndofta fugavit i Ted non ad fapientiam fibi. Nam redeuntibus Saxonibus ad fuoS)finguIaqve nar-
r<ntibusqv«fibiacciderant, per cunclosgravis indignatiofuccrevit, Magna proinde fiducia Sa«
xonibus acceffic» uti in ipfis, in qvibus omni hora veluti fuos liberatores & fponfores anxia mente
manebat. Deniqveconfilium proceribusfuit, utvirginempulcherrimamEngelam nomine filiam
dacisEngariae (utqvibusdamplacet, regidefponfandam,äqvototaInfuIaextuncnomen accepic)
coraptiusornarenc, torisqve viribus ad regis injuriam acfuam turpem eje&ionem illic vindican-
damreverterentur. Oblata ergo virgine cum robore ducum & militum caterva , nihil jam fub
doRextamgratumfufcepit. Renata eft fponfa fieliciter fönte baptismatis, &LnconjugiumRe-
gisjuxtamagnificenuam principalem afTumpta.Jam Saxonibus res in animo erat,& confligereförti-
tewionec totam infulam dominio proprio fubjugarent.Faktum eft ita,& duravit diftidium iftud ultra
kentosannosTemporeenimSergiiPapaiexpulfifijntBritonesdefedibus fuis &ca?pit Britannia
vocarilnfulaSaXonum ad tempus.Prtevaluit tarnen titulusprasfatus,itautusqve in prafens vocetur
Anglia. Et hoc jam tertio nomen mutavit.Nam primo fcilicet ante tempus David, dicebatur Albion.
DeindeäBrutoTrojano qvi eam bellando cepit, vocataeftBritannia>nunc veroAnglia dicitur.Hoc
idemteftatur Beatus Gregorius qvi fedit circa annos Domini fexcentos i qvoniam occafione bello-
rumpradiäorum magna pars Infulajejusdem in idololatriam corruit. Ait enim deincolis ejus :
BmeAnglicivocatifunt ?qvia Angelicosvultushabent. Mi fit qvoqve Auguftinum cum aliisSan-
äisvirisadeosconvertendos, &furrexitftirpsregum fan&iffima in Anglia > qvx adeo crevit in
longinqvum , ut nusqvam legerim plures fan&os reges. Sic duplici gratia Saxones dotati funt»
Ämporaliter &fpiritualiter glorificarentur. CKwaldus Rex operibus mifericordisdeditus
füitidehisjudocus, Elfredus,Elchescamus, Edgarus, Edvardus, & alii plures cum prolibus
fc. PutoantiqvamSaxoniamnoftram. 1. Weftphaliam, occafione Britannicorum praliorum»
nofai/i'bus Macedonibusvacuatam efTe. Et eft ifta qvarta peregrinatio ipforumfämofa. Nam
frimodeMacedonia in Afiam. SecundodeAfiainEuropamGermanicam,id eft» Holften. Ter-
tiodehinc in Weftphaliam. QvartoinBritanniam, Tenuerunt autem fceptrum Anglix usqve
adannosDomini, milte&feptuaginta, velcirciter, tunc Guilhelmus comes Normannorum in-
wfedoAraldoregnavit pro eo. Qvod autem nobiles Saxones transfretarunt in Angliam , ex
kpuecqvod duo filiiduciscumforore fua praefata, aut nepte perrexerunt cum turba illa» Sc
cootinuepugnatumfuit per annos plures, contra reges fortiffimos,& iccirco totum robur provin-;
cidluc concurrit, donec tandem de omnibus triumpharent. Hoc videtur fenrire Beda , qvi di-
titi (]vod ante tempus Karoli magni Saxones non habebant regem , ut infra dicetur. Etianx*
Mfamlegi, qvod poft unqvam Saxones iftl, five Weftphali tau modoperturmasexiiflentde
poia, &alibiguerras (utficloqvar) concitarent. Hsc igitur aut fimiliareperi de ifto proceflü
SÄMum ad Angliam, de qvibus ficuiplacet, poteritpleniusvidereinhiftoriis Anglicanis. Hcec
wem minus exa&eä me feripta (übt,ob defe&um librorum provineix noftrse : fi qvisvero aliter re-
prit,dignetur,qv£Ediä3funtadcertitudinem hiftorialemrevocare. Omnia enimhacfunt ve-
Wi & de rudibus temporibus traäata, in qvibus vix pauca audivimus relatu digna, Sed nunc
iecertioribus loqvamur, äcadfalutem magis aecommoda.
CAPVT VII.De qvibus dam virtutibm Saxonwn iflorum,
T\ Efert fan&us Bonifacius epifcopus & martyr, qvi Germanorum gentem ad fidem conver-j\ tit, qvibusdam bonis virtutibus Saxonum antiqvorüm , & qvendam Regem Anglia; in_»IV^adam epiftolahortatur, ut exemploipforum fecorrigat, fieferibens : Dominocharis-fimoEchelbafdo Bonifaatts archiepifcopus legatusGermanicus Romana; ecclefia; perpetu.äm 'nChrifl:o charitatis falutem. Audivimus teeleemofynis intentum , furta , & rapinasprohi-*) &pacemdiligere, defenforemqve pauperum &viduarumefle, Sc inde Deo gratia agimus.^od vero legitimum matrimonium fpernis , fi pro caftitate faceres , eflet laudabile, fed qvialu); uria,d:adulterio, &cum fanäimonialibusvoluptatesexerces , vituperabileeft&damnabile.^apropter fili charifltme pednitentiam age , & meditare qvam turpe fit, ut tu qvi dono Dei do-a maris, ad injuriam ejus, fis libidinis fervus. ' Audivimus praterea optimates peneomnes for-tidotuo exemplo legitimasuxoresdeferere, & adulteras fandimonialesqve conftuprare. Qvod^ficabhoneftateperegrinum , doceat vos j aliena gentis inftitutio. Nam in antiqva Saxonia^inullaeftChrifticognitio, fi virgo inpaternadomo , velmaritata, f üb conjuge fuerit adulte-!jta > nianupropriaftrangulatameremanc , &(uper foflam fepultaj corruptorem fufpendunt aucH^o tenus, veftibus abeifis , flagellanteam caftsematronEe , cVcultellispungunt, &devilla"villam Gcmiffeoccurruntnovsflagellacrices > donec interimanc. Si ergo gentes Deum igno-
rantes