Druckschrift 
3 (1711) Continens XLII. Autores Scriptave, [!] Religionis Reformatione Anteriora, Qvibus Res Brunsvigo-Luneburgensium Et Vicinarum Regionum ... Nonnulla Etiam Estensia; Leges Item Complures Antiqvae Saxonum Inferiorum, Et Monumenta Historica ... Exhibentur : Accessit ... Index ... Totius Operis ...
Entstehung
Seite
548
Einzelbild herunterladen
 

f48

LEGES METALLICA

'M|'

166. Nein mann mach demc anderen fine hutten mit rechte lenk vore beholden j vvtaein jähr.

167. tlppeder hutten en mach me nemande panden , wen umme huttetins undeurnmefleyfchat, unde umme koppertoln , menenhebbe fek vorwillekoret, men en fchal ok dar ne-mandes gud uppe panden , funder des de hutten vruchtiget, de vvile dat de foveleuppderhutten hefte an beigen undetov vc > unde an anderen dingen dar me den tins eder fleifchat, ederkop.pcrtoln ane panden möge.

168. Des Rikes Vogt en mach upp enc hutten nicht mer beholden, wen eine fleifchat,ünde ene koppertoln.

169. De Vögten mach uppe neyne hutten beholdbn fleifchat unde koppertoln by des Rikcshulden, he enhebbe ehrdeme Rike gefworn.

170. De Vogeten mach umme neynen fleifchat panden, he en fy bedaget. Welkwagcauppe de hutten nicht en geyt, eder van der hutten , den cn mach de Voget nicht panden; ilhebben de wagen wol Hein , eder ander dinghtho der hutten ghevortt, lo dat he vorder vverebuten den flaggen affgeftoken hebbe.

Welkerlyegud en man van der hutten brinktbuten deftorten, dar de flagge wem undeoth dar vornachtet, dat gud en mach me nader tid , wannet van der were overnechtiggevvor.denis» nicht panden, vor tins, eder vor fleifchat, noch vor koppertoln.

Voretcn man kretzeederftein van einer hutten up deanderen over nederlage, dem dachde Voget volgen van einer vvere upp de anderen , ehr et overnechtich werde.

Tochent en man fin gud van der hutten, undekumptjde Voget eder fin bodethomate,unde pandet dat gut, eder vorbuthheoth , ehr oth overnechtigv verde , he volget deme gudemit rechte, undebeheltdaranne (ine fleifchat eder ( koppertoln. Demfulvenglik deyt deck»here umme finen tins.

171. We dem anderen ene hutten affgemedethefFc, defchal jenneme, demhedekrMaffgemedet hefFt, de hutten unbefvvaret weder antvvorden , beyde van tinfe unde van lleüchat-te unde van koppertoln ; ot en vvere dat de hutte vore hedde wes befvvaret gefin mitduilenflucken , fomofte liefe wollaten , alfehe fe vant.

172. We deme anderen ene hutten vormedet, de fchal der hutten ledich waren, heenbefchede dat tovorn » anders wert dar enbovenjenne pandet, de uppe der hutten fit, dat fchalde ledigen, dedehuttenvormedethefFt. Doyt he des nicht, me volget ome mit rechte i bey«in der ftad unde uppe deme berge.

De efchehutten vorfchuldet fleyfchat undeneynen koppertoln. De flaggenhutte enver-fchuldet ok weder den Voget nicht, vvat ok vor deme balghe hefFt gevvelcn , dat en machnicht mer vodchulden.

175, Welk hutte de dar lotpttinighe^St , de vorfchuldet de lotpennige alfo drade 1 alfedatwater to der vveken uppe dat radvlut, alfödatdatradenesumme ga, unde de bdge enesuppeder nederdriveto deme arveyde, unde gat toder hutten twene beige eder mer, le yorfchitaore lotpennige likevvol, wol delotpennige enmogetlekdarummeweder meren eder mpfrren, wente men fe vordat water gtfft.

Men enfchal umme lotpennige nicht panden upp der hutten , v venne dat water fchal medarvore afflchuven , dat oth upp de hutten nicht en ga.

De lotpennige fealme tho rechte breden alle funnavende uppe dat waterltech, wannefetho der weken vorfchuldet find.

En hutte de delotpennige gifFt, offeder enwatergraveutbrekevan vlotwegen, demachoren graven wol beteren unde wedermaken ane broke, unde de huttehere , des dat egeniiide fchal de koft dragen , bedarfFfeok enes nigen graven , den mach me wol maken ane broke.

En hurte de nene lotpennige gifFc, der ein grave utbreke, den mach me wol upluvereaunde wedermaken ane broke ; wil me over dar cnen nyen graven maken , fo (calme deme Vor.ßer darumme bidden, unde de Vorder mach des nicht weygerenne umme fin recht. Bidd«me over nicht, fo mot me deme Richter wedden, unde doch fin recht geven. Die is dat recht;ein ammer honniges mit eneme verdinge to lofcne.

174. lcht men twe hutten hedde, dar twe holtmarke to horden, unde vore van enerhucten wenteupde anderen , binnen der hode dorch pandinge willen , de fcholde pandingelidmdorchfodanentins, alfe upp der anderen hutten vorfchuldet were. -

De Here der hutten feal torechte dem woltwcrchten de ome de hutten affgemedet d*buwen laten tho der hutten wes dar not is , ane flitene towe , fcenhebbentdennevorebeWden. Wanne ok de de hutten vruchtiget, den Hutteheren biddet eder bidden leth by^koper, eder byfinembewifte dem Kolmeftere, dat he ome tho der hutten buwedesnoclyi 1°fchalmedat don ; doyt me des nicht, fo mach oth jenne fulven buwen laten de de hutten ion lC 'dinge hefft» unde rekenc dat affvan deme tinffe, den heyan der hutten gelovethadde.