Druckschrift 
3 (1711) Continens XLII. Autores Scriptave, [!] Religionis Reformatione Anteriora, Qvibus Res Brunsvigo-Luneburgensium Et Vicinarum Regionum ... Nonnulla Etiam Estensia; Leges Item Complures Antiqvae Saxonum Inferiorum, Et Monumenta Historica ... Exhibentur : Accessit ... Index ... Totius Operis ...
Entstehung
Seite
244
Einzelbild herunterladen
 

344

H. LANGII

Des mandages na dem fondage Mifericordias Domini, dat den was de XXItcdaehdt

manes Aprilis , vveren de Rad und LXgen up dat radhus des morghens, und fanden ererv«

ut dem Rade , und bi tvvolften uc den LXgen. to Her Johan Springintgude in fyn hus, da: he

fcholde körnen mir ön up dat radhus. Her Johan ghingh mit ön, Do ze do mit em qveme»

vor des Rades kökene, ghingh deghanfeRadafF, undHerHinrikRibehaddetocmeghefcehf.

Johan , gi möten ghan in der ftad flöte. Do hadrie he fik to rechte boten vor unfern Hooi

Hertogen Frederick, vor dem Rade toLüneborgh und vor allen erliken fteden; und datwold-

he vorborghen , dat he ut finem hus nicht ghan vvolde. He vvolde rechtes pleghen, alfe k

doch rede m finem hufeghezeten hedde zedder vor Winachten her , dat vvolde he ok noch

holden, alfe een bederve man. Dit mochte emalle nicht helpen, hemofte ghan in dengroten

torn achter funte Michaele. Dar zat heghevanghen XII. weken, wenceinallerApoflelcda«

Uoitarri nein dem torne, undisundvvasvvoleenkleghelkdingh.

Anno LV. In Profefto S. Georgii.Dieta in Luneborg.

DE Rede der ftede Lübeck und Hamborg qvemen hir, des negheften dages, als Her Tob»Spnng.ntgudghezat was , als van Lübeck Her Wilhelm van Calven , und Her johanLuneborg ; van Hamborg Her Hinrick Lopow und *** de hedden deiTen Unwillengherneghefleghen twifchendem nyenRade und dem olden und ok Hern Johan Springintgudeutdemtorneghehad. Men dat vvolde nerghen to.

Wy ut dem olden Rade konden nicht bi de van Lubek und de van Hamborg komm,went wy ut unfen hüfen nicht ghan moften. Unfer een konde ok noch ny bi den anderen ko.men, dat vvi to hope fpreken edder radflagen mochten. Ok en moften ok unfe eghenvrun.de nicht to uns komen , he en bede dar orleves to. Alfo en konde vvi do ok bi de ftedc nichtkomen. Doch fobode Wien to , Her Johan Garlop, Her Albert van der Molen und ik, van un-fer medekumpane wegen , dat ze unfer fcholden to ere und to rechte, und to aller redelchevdmechtig wefen; und bedeu, datze dat vor uns beden wolden. Und dithandeldewy mytfehnf.ten under andern finemeninge. Alfo fanden vyi den vorbenomdenfendebodenmen breffinereherberghe» ludende aldüs.

Wy Johan Garlop, Hinrik; Lange und Albert van der Molen , fyn to rade worden, datvvi willen de fake, dede u styvifchen den Prelaten und Rade mit den Seßigen up ene, undrasdem olden Radeup andere fyd, ghensliken zetten up de Rede der ßede Lubek und Hanta tovorhandelende; und vves ze darane doen , dat ze dat van unfer wegen vulmacht hebben, iiodewy dat holden willen. Hirwillcvvy ok to mechtich vvefen Hern Johan Springintgudes, datde deine ok alfo doen fchall. r 0 & >

Alfe denn de vorbenomtenfendeboden der ftede Lubek und Hamborg unfer fom^htigvyeren , ghinghen ze vor den Rad und LX. und boden dat vor uns; und vrafheden, eft ze ererokfcholdenzomcchtich vvefen in aller vvife, alfe ze unfer vveren. Dar ward enneenantwordeup; men datze dat alfo n.chtupze zetten konden , funder eren HerenHertogen toLüneborg:defcholde erer toeren und rechte mechtig fin. Dar hadden do de fendeboden to antvvorded:dat wy unfer Heren ok nicht vorleden. Do beeden ze do vor Hern Joh. Springintgude, dat zedendoch utdemtorneleten, undletenenvvedderinfinhusghanupfineeede. Des enwoldenzeoknicht doen, aldüs reden ze wedder von hir des fonnavendes vor Jubilate.

Darna vor Pinxten fanden ze echtumme IV. ut dem Rade und achte ut den Seßigen. Deqvemen ok to mynenhus , undvragedenmy, eftikichtvvüfte, vvur des Rades fchat vvere. Ikzede, ikwuftevan nenen fchattenicht. DoikindenRadqvam, vand ikdarnenen fchatt,meugrote fchulde. Were dat dar jenich fchattgewefen hedde, dat fcholde Her Johan van der Mo-len vvol vceten. De hedde wolbifefleynjaren vor roy in dem Rade vvefen. Deen vvifedemyncnen fchat; den mochten ze vraghen , eft de vvat wüfte.

Dat ze hir aldüs na vragheden , qvam darvan to. Dar weren idlike, de hadden Iogheneghedichted , wu de Rad fchulde waghen gheladen laten hebben mit zülver und gholde, undhemelken ut der flad voren laten ; und funderghen to dem Schermbcke fcholde me im umnt* mitgholdt achter dat hoghe altargravcn laten. Defler Jöghcne und derghelyk was neen tael, demeover uns dichtede; undis wunder, datzedes loveden. Memach jo vvol merken , hedde vvitunnenvulgholdesghehad , vvi hedden jolever der ftadfchuldenbetaled, vvandat vvidacuthghefand hedden. Wi dachten jo mit ene to blivende.

Ze vragheden dofülves vorder, eftikichtvvüfte van harnfehe, dat dem Rade to betöre-de öcc. desbcnchtedeiken fo vele,als ikdesvvufte.

Ok vragheden ze, eftikok vves vvüfte van verfegelden breven : efFdar noch vvur welkemeervveren, dar vvy uns mnevorfegeld hedden. Ikzede, dat iknenevvifte mit alle Darhadd«cenghevvefen j denhedden 2e cn vyeghe ; anders en vvufte neue.

Ann"

I *

d<le