597
turo tremendi magni iudicii die, nisi resipuerit, duplici confusione 1188conterat eum dominus deus noster.
Acta autem sunt hec anno donünice incarnationis millesimo cen-sesimo octogesimo octauo. regnante domino Friderico romanorum im-peratore et semper augusto. presidente pontificali cathedre coloniephylippo. presentibus et annuentibus uniuersis ecclesie nostre con-fratribus, quorum hec sunt nomina: Dominus Bruno maioris ecclesiesanctique Georgii prepositus. Adolfus maior decanus et noster con-canonicus. Ego isfridus decanus. Gerardus choriepiscopus. Godescal-cus scolasticus. Bertolfus custos. Adam. Daniel. Frümoldus. Karolus.Heinricus. Johannes. Theodericus. Uortlivus. Kütgerus. Gerardus. Fri-dericus. Hildegerus. Bertolfus.
Abgedruckt aus: Lacomblet, Urkundenbuch, I. Nr. 508.
Nr. 104.
Erzbischof Philipp überlässt, dem Willen seines Vorgängers, desErzbisehofs Reinald, gemäss, die bei den Reliquien der h. drei Königeeingehenden Opfer den Canonichen des Dom-Stiftes zu beliebiger
Verfügung. — 1189.
In nomine sancte et indiuidue trinitatis. Philippus diuina fauentedementia Coloniensis archiepiscopus s. ecclesie filiis presentibus etfuturis in perpetuum. Ea, que propter salutem animarum deuote etsancte in ecclesias conferuntur, quanto maiorem a deo exspectant re-munerationem, tanto magis est dignum, ut iustg confirmationis firmumrobur accipiant. Ex relatu plurium intelleximus, quod noster anteces-sor pie recordationis Reinaldus archiepiscopus elemosinas, que adsancta Regum corpora offeruntur, sicut et ipsos Reges maiori ecclesiein Colonia contulerit laudabili consideratione motus, ut, ubi sanctis-simi Reges corporaliter quiescerent et in maiori haberentur uenera-tione, ibi de oblationibus eorum iusta et benigna consolatio ad ca-nonicos perueniret. Nos factum prenominati archiepiscopi commenda-mus et habemus ratum et qua possumus et debemus confirmamusauctoritate. Ne uero in posterum hoc, quod iuste factum est, mutariqueat, id iuris, quod nos habere uidebamur- in oblationibus Regum,coram multis super altare b. Petri ecclesie maiori dedimus fratribuseiusdem conccdentes liberam potestatem ordinandi de ipsis elemosinisad supplementum prebendarum suarum, prout poterunt diligentius etmelius. Post sollempnem donationem a nobis factam, sicut iustum