594
1182—1186 Bunnensis. — C. prepositus s. Seuerini. — T. prepositus sanctorumappstolorum. — G. prepositus s. Andree. — G. decanus s. Gereonis.— E. precentor. — T. de Merlieim. — Arnoldus. — Gerardus. —P. magister seolarum. — Philippus camerarius cum uniuei-so eiusdemecclesie capitulo. — G. decanus s. Kuniberti. — T. decanus de nouoopere et alii quam plures.
Abgedruckt aus: Lacomblet, Urkundenbuch, Bd. IV. Nv. 637.
Nr. 102.
Der Burggraf Heinrich verpfändet mit Einwilligung seiner Gemahlin
Mathilde die kölnische Burggrafschaft nebst Haus und Hof dem
Simon, einem Bruder Gerard's zwischen den Fleischbänken (inter
macellos), auf vier Jahre. — 1187.
Notum sit tarn futuris quam presentibus, quod Henricus burch-rauius Coloniensis coram scabinis iurisdictionem comicie, que bur-graschaf dicitur, et domum suam cum curte in ciuitate sitam deconsensu uxoris sue domine Mahtbildis per manum domini nostri arcbi-episcopi adolfi Symoni fratri Gerardi inter macellos in pignore ex-posuit et pro CC mareis obligauit ea conditione, ut predicta domuscum curte sua et prefata iurisdictio (burgrascbaf 1 ) tota cum omnifructu et utilitate preter id, quod ruminge dicitur,. et preter triawizliche dinc pignus sint predicti Symonis pro cc mareis. Quod siidem Symon uel moritur uel si non bene gesserit se iß hoe officioerga scabinos seu erga ciuitatem de peticione predicti Gerardi fratrissui, uel si ipse Gerardus decesserit, de peticione beredum suorumet de consilio scabinorum, loco predicti Symonis alius idoneus sub-stituetur. 2 ) Hoc autem pignus, quod prenominatum est, scilicetburebraschaf, et domus cum curte per im annos continue obligatumerit prefato Symoni, ita ut infra bos im annos redimi non possitabsque uoluntate ipsius. Hi autem im anni inicium sumpserunt inepypbania Domini, que fuit in anno dominice incarnationis 1187. In-tränte uero quinto anno, si burebrauius uel aliquis ex parte burebra-uij prefato Symoni infra epypbaniam et dominicam, qua cantatur
') Steht in der Handschrift über dem Worte »iurisdictio«.2 ) Der Passus von »Quod si« bis »substituetur« ist in der Original-Handschriftdurchstrichen.