Τοῦσδα σοκῦ τα,Τω ἄτῖμώσω, καθελῶ, συγήσωΤοὺς δολοπλούκους, ἦρυφιαιστραιν ἀιεῖγουδέων τέχναις σόμαθ οἶς κεναταιBυσσδομου σι-Καὶ πόλιρ δʼ ἐμὴν ἀμέαντον ὄφραΕἰσαεὶ σώζω, κακοῦ ἀνοχὸς οὕτιςΕωεται φῥδὼ ὁ ὁλουους δὲ πάνταςΕξαπολέστοςΗΚυριακὴ περσεωχη.Πάτερημέτερε κλυτὸν οὔρανον ὑδοδι ναῖς ὤθηΘαυομα σὸρ πολύύμνον ἄᾳ καὶ πότνιον εἰνΚαί σε ἐρισθενεα θυητοῖς δείξειας ἄνακτα.ὄς δὲ δι οὐράνιοι πδθιώιοί ἐισιρ ἀπαυτεςὄς καὶ ἐπιχθονιοι δι ὑπήκοοι ἄνδρες ἐοιεν.Δλλὰ καὶ ἡμερίος δωτωρ βιότοιο γένοιο-Mnd

.