ION. OVELIVSΔαμέάνετʼ ἡμερότητα ἔροῶ ἕνδόροι, ὄμαυᾳἩ δωσει ὑμῖρχρήματα παῦτα ταλινἩαὶ θεὸς εἰς μοῦνθʼ φορέει καὐ νευμασιν ἄιανΠόντια χειμαίράρωρ ττανταθέμθελα βρΚαὶ παύστι ἀνεμον, λιμοῦ καὺ ῥευματα πόνέΚαὶ φοβερὴν ὀφίωρὰζροτέρων μανίαν.Καὶ τότε ἄρηος πουισλαηει σκενεα αῦθραξΜαφμωνᾶς θραύτει οὐ δόμον ἡμετόρον.Καὶ γοῦ γῆν ϛελίχους, θηρχύλούδένθρεκ κήταἈττετα ἐμήλων τιοίμνί ἔφαψαμενη,Θνητοῖσιν δὲσει ὡρ κάρτον παμφορου ὄινούν,Καὶ ἀμα ἄμβροσίου δωρα φαεινὰ πότού.πλήρεῖς αὗτε λόφοι ἀγαθῶν ἐχεύματα πόνΣπυθηρη γαλεπῆς ἔσσεται οὖδὲ νόσου.ἀλλάτε σρύύη καὶ ἄργουέπεσται ἀρτραν,Δίυοτάτων πλείω οὕττοτε τοξοφόρων.Οῦς ποτεπαυόμενοι πιτοί τε ἐζήταμει ἄδε,ὄπτοντες θομῳ ἔργα δίκαια βροτῶν.Καὶ ἄρτον δλυκυν εὐλογχοι ἀχὸ ζιωὸς ἔχρνιΟιϰφῦντες κήπτυ δώματα λαμπρὰ θεονἩ μόροι ὥπτερ ἀεὶ μάκαρον λκίώμερα παίταἘἰς χρόνορ ἀισδνος ψάρματα φαιοχα εἴντίλο'.