183

Hanc vero, o sanctifsimum os! Tune eam ex artiuinmimero expungere audes, quae tuis ecclesiis örna-menta, quae populo omni christiano, tibique adeo.ipsi suavifsima, atque utilifsima pietatis exercita-.menta vel una maxhne suppeditat? Quid ad' hancquerelam responderc aliud pofset j si jam in terrisviveret, vir ille longe optimus, atque facundiisi-nms, ni'si quod orationem minime solitus sit exi-gere ad eas opiniones, quae nonaisi multis post s»-aetätibus in usum Ilomanorum receptae fuerunt.

Heus! Qualis Dallai exclamatio■?' Aestus quan-tus? Zelum domini eomedifse ipsum, putares; ve-runtainen Spiritus mendacii, Spiritus falsi testifno-nii pervertit ipsurti. Audias, quao.o! ipsum an-tistitem loquentem homilia mihi quüiquagesima inMatth. edit.'Basti. 153A Tom. II. Toi. 290, non-quadragesiina nona, ut Dallaeus ckat. „fhiodsi;»commodifsimis, et necefsariis in hoc saeculo arti-.„bus tantum praestat, ut puta mcrdiciaae, aedifica*-.,jtoriae, caeterisque hujusmodi; quanto magis (ars„bene faciendi) aliis excellat, quas uec arte« qui-„dem, si quis curiosius i'nvestigat, appellabit? Nün-)>quam enim ego superfiuas, atque otiosas artes vo-,.cabulo artis efse dignas putabo. At enim ars coi-„quorum nobis prodest, immo vero. ad quid non ;„obest, cum tarn corpori, quam animo non medio-„criter officiat?" Matrem enim omnium aegrofcatio-

I