sw*

158

f. IV.

Et a calumnis inobedientiae, aut obstmationis erga prin«cipes, et legitimes superiores.

Intep caetera et illud prorsus singulare, quodnostris njartyribus obstinationem, inobedientiam,nee non intestinam rebellionem contra legitimos su-periores, et prineipes objiciant. Ouodsi constantiamin fide, praeeeptisque divinis, fortitudinerti in ad-versis, virtutemque interpretentur obstinationem, no-lumus de verbi signiticatione litigare multum. Derebellione tarnen ne quid vei-bum quidem indicaretscierunt martyres. Hujus causae afferre documontaex Tertulliano, Justino, Athenagora, Minutio,Theo-

veus in praefatione seribit. „Ut minus sapiensdieo, quamvis vere, et ad gloriam illius, qui fac-tus est nobis sapientia a Deo. Anno Christi l67fi,cum Vesontione, Comitatus BurgundiaeMetropnli,Nancoejum in Lotharingia proiieiscens, ac inderemeans, hebdounada quarta post festum Pascliae,meditaier super Apocalvpsin, quae tum in officioromano lecritur, animum subiit eogitatio explicaii-di admirabilcin illam, et divinam revelationem.Reluctabar huic cogitationi multis de causis : sedtandem menti meae lux affulsit, cum hij verbi»Ezechielis, ubi erat impetüs Spiritus, illuc gractie-fcantur. Protinus acquievi; et statim, atque Ye-sontionem reversus sum, aecinxi nie ad opul,qned mihi a Deo inspiratunt aibitrabar."