149

«cclesiae vetustissima epistola proponitur S. Germa-nicus, quasi nobilis et insignis bestiarius. Nam, utactahabent apud Ruinart Tom. I. pag. 80,cumprocon-sul eüm flectere vellet, diceretqueutsuamipseaetatemmiseraretur; ille besüam ultro ad se attraxit, eiquevim intulit, cupiens velocius ex injusta, et iniquaeorum hominum vita effugere. Inde autem factumest, ut universa multitudo fortitudiuem pii, ac re-ligiös! generis christianorum admirata etc. lue er-go Germanicus quem ut insignem, et nobilem im-pritnis martyreur proposuit antiqua ecclesia smyr-nensis, cujus ob insigne factum ethnici ipsi sancti-tatem, et virtutem chrisüanae societatis admirati

sapiunt. Si pUeri, si adolescentes improvidi suntper aetätem, maturi certe ao senes liabent stabileJudicium. Si una civitas desipit, caeterae utiqueinnumerabiles stultae esse non possunt. Si unaproviucia, uiia natio provideutia earet, caeteraiomnes habei-e inte]li<rentiam recti necesse est. Cumyero . . . onmis Sexus, omnis aetas . . unis et pa-ribus. animis deo serviant, eadem sit patientia, idemcontemtus mortis, intelligere debuerant, aliquid

in ea re esse rationis...... . Nam cum vi-

deat vulgus dilaeerari Iiomines variis tormeuforumgenerüus, et inter fatigatos earnifices invictaintenere patientiam, existimant id, qnos res est, neeconsensum tam multorum, nee perseytrantiam mo-'ritntium Tanam esse.