141

thartyrem pidice Tjaronfo ad ann. 382. N. 80. planeallusisse videtur S. Ambrosius, cum scribens adTheodosium ait: Quot se offer re habent tali op-tima, , cum meminerint , tempore Juliani , illum, qniarain dejecit t et tnrbavit sacrificium, damnatvm, ajudice fecisse vvArtyrium. Ouod enim, addit Ear-o-nius, impudentia Juliani in resti tuende- deorumcultu, erigendis simulacris, instaurandisque sacris,ubique fervesceret; spiritus domini ad tarn jjran-dia peragenda, procacjtatemque apostatae retunden-dam, complures Jerobaales (Gedeones Jud. VI) ef-fecit, et ad aras destruendas armavit.

Admiranda quidem haec sunt, et merito obmu-tescit crisis, si virtus spirüus divitü interveniat;veruntamen generaliter haec laudare, aut in regu-lam statuere, et aliorum exemplum nemo audebitj,jiec ea, exclusa potestate altiare, rata habere, Theq-Iogi est, in hoc puncto praeprimis imitari ecclesiaecatholicae spiritum, quae, cum in una tabula pro*ponat mirabilia, ac heroica martyrum acta, in al-tera filias suos retrahit a temerarii sequela- Cumenim acciderit, ut plurimi christiani martyrum quo-rundara exemplo perraoti, intrepido fortique aniroqad idqla frangenda passim prüsiirent, iidemque agcutüfbus in eos furentibus jiecarentur; episcopiHispaniae id, quod quidam martyres privato quo-dam impulsii divini spiritus fecissent, ab pmnibnsexemplo hormrv imporlune, ,tc temere usurpari de-tideruat, Si quis idola «■» habet canon 60 cono