I

m

I

Proferamus ante omnia ipsum comma ex actisRuinartianis Tom. I. pag. 209. „Post die» paucos,„dum universi oramus, subito media oratione pro-„fecta est mihi vox, et nominavi Dinocratem: et ob-„stupui, quod nunquam mihi in mentem venisset,,,nisi tunc et dolui memorata casus «jus. Et cogno-„vi, rae statim dignam esse, et pro eo petere debere.„Et cöpi pro ipso orationem facere multum, et inge-„miscere ad dominum. Continuo ipsa nocte osten-),sura est mihi hoc in oromate: video Dinocratem„exeuntem de loco tenebroso, ubi et complures erant,„ästuantem, et sitientem valde, sordido vultu, .et co-„lore palüdo, et vulnus in facie ejus, quod cum„moreretur, habuit. Hie Dinocratcs - fuerat frater„meus carnalis, annorum s^tem, qui per infirmita-„tem facie cancerata male owfit, ita ut mors ejus odio„fuerit Omnibus hominibus. Pro hos ego orationem„feceram: et inter me, et illum grande erat Diade-„ma, ita ut uterque ad invicem accedere non pos-,,«omus. Erat deinde in ipso loco, ubi'Dinocrates„erat, piscina plena aqua, altiorem marginem ha-„bens, quam erat statura pueri, et exteudebat -se„Dinocrates quasi bibiturus. Ego dolebam, quod„et piscina illa aquam habebat, et tarnen altitudi-„nem marginis bibiturus non esset. Et experreeta„sum, et cognovi fratrem meum laborare. Sed con-„fidebam profuturam orationam meam labori ejus,„et orabam pro eo Omnibus diebus, quo usque„transivimus in carcerem castrensem. Munere enim