4o

„talutis prnco, et magLter iis, qui ab ilio bcne„didirerint. Ego quidem ut homo, imbecillis sum,, ,et lon«;e minor, quam ut de - iniinita illius ( Chris»,,ti) deitate aliquid magnum dicere possim; pro-„phetarum munus he« «sse fateor. Jlli enim hujus„ipsius, quem Dei filium esse dixi, in orbem ter-„rarum adventum, multis antea sacuüs divini-„tus prädixerunt." Ecce! Unum Deum no-minat S. Martyr, insimul et Patrem creatorem etfilium Christum *) Jesura a prophetispränuntiatum.Ouid hoc est aliud, quam unitatem in essentia, etpluralitatem in personis cbnfiteri. Ne mihi CumClerico dicas juxta Platonicorum placita vjumi ' : sig -nificare unitatem specificam, Apistotele ipso faten-te. Mira elusio! Non Platonicorum, sed Christia-norum dogma enuntiat S. Martyr. Philosophorumsensa PrUfectus, si juxta asserta adversäriorum pla-cita philosopliica illis diebus apud omnes pervulga«ta fuerant, sane intellexit; quäsivit tarnen: quälenam esset istud dogma cristianorum? Porro siut fertur, christianorum dogma cum platonicorumsensibus plane conveniat, quare Phil«sophus nosternon adjicit: quem et Pkilosophi unum dixerunt ?'Sed ex Confession« S. Pionii clarior apparebit n»s~

*) Cur hie nihil de Spiritu S. ? Quia a gentilibusChriiti divinitas specialiter negatur , ideo «am S.Martyr longiori oratione coniitetur. De Spirito.S. vero alibi S. Justinu» agit.

lyi:

m

m