Ö vetustatis silentü obsoletn oblivio!

Jnvidentur ista nobis, fama et ipsa extinguitur.

Chartulas blasphemus olim nam satelles abstulit ,

Ne tenacibus libellis erudita säcula

Ordinem, tempus, modumque passionis proditum

Dulcibus Unguis per aures poslerorum spargerent.

^ Ad hoc etiam, ut reor, alludunt verba ArnobiiIibro 4to adversus gentes ad finem pag. 181. edit.ELmenborst. 1603. „Nam nostra quidcm scriptacur ignibus raeruerint dari ? cu» immaniter conven-ticula dirui?"

Est quidem, quod scio, Martyres de singuiis re-Iigionis nostrii ariicuiis minime a judicibus ethnicisfuisse quäsitos, et examinatos, nee ideo ergo proiis raortuos; sed si inde concludere velis, nee ipsosuniversä religionis esse testes, toto cölo aberras.Etenim tanquam membra iüius corporis vixerunt,quod est ecclesia, ejusque spiritu animati protule-runt tantum illa, qua aeeeperunt a'capite et cor-pore universo. Fides eorum, fides ecclesia c-atholi-cä, cujus filii eraut, et confessores; hinc et ex dic-tis eoriun et verbis doctrinam coneipio ecclesiasti-cam iilius ävi. ,,Dum Martyres manus suas ad cö-„lum porrigunt, iidei, et devotionis exempla ter-„ris reiinquunt, propagantes hominum vitam mor-„tibus suis." Acta Ss. Martyr. Epipodii. etc.apui Ruinarb Tom. I. pag. 163. §. 1. Quaie causa non raro particulares ecclesia ia rebus