PRIMA.consideretur; quandoquidem & istudab immensae dignitatis Largitore, &ab infinita in singulos charitate pro-manat.Porro quia minimum quodvisbonum, divina sic ordinante Sapien-tia, eo spectat, ut viam nobis adpossessionem boni infiniti sternat, etiampretium infinitum acquirit, nosquead infinitam gratitudinem adstringit.Jam vero facile cuique accidet cogi-tare, quam parum nobis virium sup-petat totam beneficiorum molem fe-rendi, si vel unius ponderi succum-bamus. Ut adeo si Ecclesiasti moni-tum (Da Altissimo secundum datum ejus.)(a) nostris viribus adimplendum fo-ret; nos denique & vivere, & moriingratos oporteret. Ex quo igituraerario, quibusve terrae visceribus tan-rundem aeris opumque eruemus, utquae cum divina largitate contraxi-mus, nomina expungamus? Quiddignum poterit esse beneficiis ejus? (b)Conferant sane coelum terraque, &com-C 2(a) Eccles. 35. 12.(b) Tob. 12. 2.