PRIMA.33ubique gratias agere, Domine sancte, Pa-ter omnipotens, aeterne Deus. Si Domi-nus Pater est, cum quod omnes exnihili sui abysso eduxerit, tum quodeductos insuper in filios adoptarit;quis, quae primae sunt filiorum par-tes, subterfugere ausit? Si aeternusest, reosque aeterno supplicio exemp-tos beata aeternitate donat; quis tan-tae bonitatis recordationem ingratoanimo praetereat? Denique si largi-toris profusissimi Majestas, si amoris,quo mundum sibi identidem obstrin-git, amplitudo, si munerum digni-tas infinita sit, supraque, quam dicipossit, excedens; si ex nostra etiamparte vilitas accedat suo modo infi-nita: quis adeo proterve demens erit,ut vel exemptum se gratitudinis le-ge existimet, vel tantorum bonorumscaturiginem agnoscere non velit?Quare aut gratitudinem colere; autin vetus nihilum reverti necessumest. Certe nimis probrosum alias,scelestumque foret, vasto sempergurgite hunc liberalitatis oceanumhaurire, nec unquam in illum gra-titudinis fluento effundi; cum ta-meo