PRIMA.21essicitur, prodigio esse plenissimum.Etenim portenta illa inaudita, quibus& panem destrui, & Christi Corpusconfici diximus, nullo strepitu, labo-re nullo, nulla temporis mora, sedparvularum syllabarum (hoc est Corpusmeum) enuntiatione, atque opera Mi-nistri cujuscunque, seu probus illefuerit seu improbus, & quidem nul-lo discrimine perpetrantur. Quis lo-quetur potentias Domini? (a) Quaerit hicPsaltes Regius. Quae hominum vox,quae Angelicarum mentium facun-dia tantam tamque absconditam omni-bus retro saeculis virtutem pro meritoenarrabit? Quis tantam soni humanivim vel fando exprimere valeat, velassequi cogitando? Etsi enim hic necmovendae loco festucae vires a naturaacceperit, Divina nihilominus gratiain tantum roboratur, ut etiam Con-ditoris Divina membra imperio habeatobsequentia. Quare si verbo montiumimmanes scopulos transferre, si ex-siccare marium abyssos, si vastos coe-li orbes circumvolvere Sacerdoti con-cede-(a) Psal. 105, 2.