PRAEFATIO. IX

quidem maxime, quae ad populäre genas perlinerenl,consulto negligerentur neque in librorum indices refer-rentur ab iis, quorum curae id negotii erat raandatum,qnuin anl vix ea memoratu digna (quippe quorumulililas esset nulla) haberent, aut etiam, id quod expe-rientia aliquoties ipse didici, timerent ne quid inde, siin lucem prodiissent, detrimenti ad ecclesiam, ad reli-gionem raorumque honestatem redundaret.

At vero mihi mullos iam per annos lalina mediiaevi euiuscunque generis cannina conquirenli largameorum messem colligere contigit, quam, nisi lemporum,quae eursamus, iniquitas probiberet, iam nunc publicoomnium usui manciparem. Ne aulem consiüum lioemeuin, quod hortantibus et adiuvantibus amicis inii etstrcnue sum perseculus, plane abiecisse viderer, inlerea,et dum laetior rerum et ad haec sludia opportuniorredieril Status, specimen aliquod collectionis a nie in-stilulac edere conslilui, quo et reliquis edendis viampararem ac nmnirem. Aptissima ad hoc mihi visasunt maiora duo Gilleberli carmina, e bibliotbecae,quae Bruxellis est, regiae Burgundicae codice, cuiusubei'iorem descriplionem suo mox loco dalurus sum,deprompta, quibus si non grata quaedam suavilas atque