13

mynsch ind groitmoedich, vmb wraicke to doin teghendie ghoene, die he hateden. He nam to wijiie naege-latene wedewe heren Rodolfs van Menhouele, Ritters,geheyten Ermgart van Holte. He en lyet van sijnenlijüe gheynen Erue achter ind starff inden jair onssheren M. CC. LXII op onser lieuer vrouwen aeuendeAssumptio. Ind alsus quam die heele Graisschapweder an den vurs. Greue Engelbrecht, wulckeGraisschap he laüelicken regierden ind doch nyetsonder anvechtighen van orloghe sijnre vyande. DeseGreue behyelt victorie in den strijde in wulüerkes-kamp. He belachte Mendene ind verstoirden dat.Deseselue Greue, als Conegond, sijne ijrste huysfrouwe,starff, ind he doe was eyn momber der Graisschapvan Tekenenborch, wart eyndrechtlich tot eenen Bis-schop van Osenbrugge geeyscht.

Als her Bernt Bitter, Ridder, Drost des vurs.Greuen Engelbrechts, deyls Burgere van Soist // ge- 11vanghen had, so quam dair vyt eyn orloch tuschenErtzebisschop Engelbrecht van Coelne ind den vurs.Greue Engelbrecht vander Marke, ind als dan dieErtzebisschop sijne rutere lachte tot Essende ind tomysenberch, vmb Greue Engelbrechts lant to verherden,so gevyelt op en mayndach, des anderen daghes inden April, vmbtrynt myddage, dat her Bernt Bittervurs. myt eynen hoip Ruteren quam rijden, des lichtdie Coelsche Rutere nyt en wüsten; ind die Coelschenbranten dat dorp Hatnegge. Als dat die Rutere vanBlanckensteyn saghen, vervolghden sy die Colschenind qwamen an sy tot eynre stede, geheyten copelle,ind streeden aldair ind, woe wale der Coelschen altoveele meer was, nochtant verloeren sy, also dat derCoelschen dair gevanghen wart guder schiltburdighermanne umbtrynt LXXX.

Hijr vyt wart die Ertzebisschop in groter bewe-gyngen ontsteken ind noch, vmb Greue Engelbrechts