Non in paratu splendido,Sed cunctis, heu! ludibrio.Contemptior est omnibus,Quam lamna testae fictilis,Hunc multitudo opprobriisCoram lacessit aperis.Hoc Isaias dixerat,Corpus percutientibusDum dat, genas vellentibus,Vultumque conspuentibus.In tui Christi faciemO respice nunc anima,A planta adusque verticemNon est in eo sanitas.Vidisti Moyses DominumIn rubo ardenti fulgidum;Sed nos videmus languidum,Et spinis, sputo, sordidum.Dum velut Isaac typicusMactandus modo cernitur:Ut aries in vepribus,Sic sentibus, heu! cingitur.Precemur. Christum lacrymis,Pro clamyde coceines,
79Doch nicht im Glanz als Gottes-sohn —Ach! Allen nur zum Spott undHohn!Ist allen nicht so viel mehr werth,Als eine Scherb' von Töpfererd':Mit beißender Versöhnung quältIhn öffentlich die Judenwelt.Verkündet hat's Isaias Sinn:Er gibt sich seinen Mördern hin,Die schlagen ihn an Wang' undKinn,In's edle Antlitz sie ihn spieen.O Seele, jetzt dein Auge richtZu deines Jesu Angesicht:Vom Fuße bis zum Scheitel jetztKein Plätzlein mehr ist unverletzt.Du Meſes haſt den Herrn geſchaut,Als Feu'r in flammender Dor-nenstandUns unkennbar der heil'ge ChristVor Schwäche, Dorn und Spei-chel ist.Da Er wie Isaak eh' zuvorAls Opfer steht am Todesthor,Dem Widder im Gebüsch Er gleichUmstrickt ist, ach! mit Dornge-sträuch.Bei Deinem Kleide scharlachroth,Bei Geißel, Dorn und Rohr undSpott,