scholisEin mo-

LIBER II.467doctorem fuisse quendam MNESIPHILUM PHRE-ARIUM, THEMISTOCLIS praeceptorem, virum inea doctrina praestantem, licèt neque oratoriaeeloquentiae, neque Philosophiae naturalis stu-dio deditus esset. Sed alios, qui successerunt,corrupisse hanc disciplinam, & nescio quamartem litigandi illius loco docuisse; propte-reáque discipulos pro sophis factos esse sophi-stas. Non lubet nunc eodem exemplo queride corruptione nostrarum civilium scholarum.Sed quis non videt primam mali labem? Etquis non desideret, eas scholas non modò adacutam aliquam elegantiam erudiri; sed multòmagis ad majorem sapientiae, rectique judiciigloriam attolli? Equidem si quid possem veldicendo persuadere, vel rogando impetrare,peterem, postularem, flagitarem, ut ii, quibusmandatum est, videant, ne quid Respublicadetrimenti capiat, aliquando tandem juventu-tem ex spinetis inutilium disputationum, exeóque umbratili, & ocioso ingeniorum ludo,vel potiùs dirâ carnificinâ, ereptam traduce-rent ad studia meliora. Satis jam superque il-lae cruces exercuerunt vexaruntque ingeniapraeclara. Saris & temporis, & operae positum,& propè perditum est in contortis (ne quidacerbius dicam) aenigmatibus evolvendis. Curhis, propè dixi nugis, etiam postponimus se-ria, quae laudo, studia, & literas optimas, maxi-mas? TACITUS (*) eodem, quo Plutarchus,Gg 2tem-(*) de Orat. Cap. 29.