LIBER I.397repleri, & hoc sarciri damnum. TACITUS nosprocul à fine Livii suos Annales orditur, MAR-CELLINUS à fine TACITI, hoc est, à principatuNERVAE, ut HERODIANUS ab exitu M. ANTONINI,in quo desierat Dio. Quid pluribus verbistalia successionis continuae exempla in aliis scrip-toribus commemorem? In re praesenti multòid commodiùs diligentiùsque ostendero. Nuncdico, ne tempora quidem literis omnibus ini-mica potuisse nobis earum praesidia eripere,& historiam sic certasse cum barbarie, uthaec illam opprimere non potuerit, ut huic il-la minimè cesserit, denique ut hanc illa velutiin triumpho circumduxerit. Ne rursus lon-gior sim, breviter delibabo tantùm posteriora.§. XX.Qualescunque reliquiae nobis relictae sunt(hoc enim dicendum iterum est) historiam sa-tis integram conflare utcunque possunt, si abssingulis scriptoribus singula corrogando, om-nia pervestigemus, & quod singuli conferent,aptè colligamus, atque conjungamus. Nam& diligentiam perquirendi, & artem quandamquaesitis rectè utendi, necessariam esse prosi-teor. Utraque verò si adsit, tum certè magisadmirabimur utrúmque illud, quod anteà di-cebam, hoc est, & veterum omnibus saeculishistoricorum, qui in hoc genere scriptionis,tanquam in acie alii aliis successerunt, & quasiin decursu lampada acceperunt abs decedenti-bus, continuam atque conspirantem fuisse con-ten-