rorumndæ &Ergodque enaonamIII. vin

LIBER I.381VELLEJUS PATERCULUS libro secundo suarum bi-storiarum. Quid de LUCULLO dicam, qui etiam-num adolescens, neque SISENNAE, neque HOR-TENSIO in hoc studio cedere se gloriatus est:& utrumque tanquam sponsione, & sacramen-to provocare ausus est? Sed de eo postea for-tasse viderimus. Nunc ut ad CICERONEM, &ad id, unde sum digressus, revertar, & quodinstat, persequar: Fateor tam propè paucossuperesse scriptores, qui CICERONIS secuti sintpraecepta de ratione historiae scribendae, quàmOratores pauci fuerunt, qui ad perfectum ejusOratorem proximè accesserint. Sed quales-cunque sint, qui supersunt: eos tamen si stu-diosè legamus, dabunt, quam quaerimus saltemmateriam & informationem historiae. Nam& qui aliud agere videntur, hoc facient, si iisrectè utamur. Neque postrema lectionis no-strae cura haec esse debet. Non scripsit CICERO,quam instituerat, & meditabatur, historiam Ro-manam. Sed ex reliquis ejus libris tantùm &lucis & ornamenti repeti, atque referri ad illampotest, quantum ex alio quoquam historicoscriptore. In quadam ad LENTULTM epistola (*)ait, sese versibus tres libros scripsisse de suistemporibus. Juvat, quinam ii fuerint, autquando sint scripti, scire. Itaque liceat nuncmihi hanc inquisitionem interponere. Audio,quibusdam videri eos esse libros, quos alibi aitse scripsisse de suo Consulatu. Sed eos, dequibus(*) Lib. I. Epist. 9.