polium###èvideauprasent⛪

I

LIBER I.333nos magis, saepiúsque in hanc exclamationemerumpere cogemur, cùm in illa, de qua loquor,historiae universitate versabimur? Vereor, nemultis molesta haec mea mora sit, rogantibus,ecquae tandem sit illa, de qua loquor, & quamtantopere praedico, historia. Exponam itaquefusiùs quod & laudo, & praestare, si possem,vellem. Ac uno quidem verbo dicere possem,me agere de historia integra. Sed quàm latèpateat haec integritas, si tam brevis sim, vix in-telligeretur. Possem adjicere, esse historiamuniversam, & temporum, & regionum, & rerumratione. Sed nihil egero, si tam concisè id per-stringam. Agam itaque planius, & magnis utarauctoribus. POLYBIUS, quem iterum honoriscausa nomino, & excellentem historiae scripto-rem fuisse profiteor, duobus locis, historiamτὴν καθόλον (*) contexi vult, & universae hi-storiae unum esse agnoscit veluti corpus: cujussi lacera tantùm membra & (ùr ille vocat)διερριμενα τὰ μέρη (**) sparsim intueamur, mi-nimè quid, aut quale illud corpus sit, intelligerepossimus. Habent quidem etiam singulae par-tes suum usum, atque fructum. Sed separataeminimè praestant, quod praestarent conjunctae.Itaque hîc soleo POMPONII nostri verbis abuti, utdicam esse corpus ex pluribus inter se cohaeren-tibus partibus constans, quod (nvvnμένον (***)propriè dicitur, quódque propterea individu-um,(*) Universalem.**) Diruptas partes.(***) Untum.