BALDUINI218vitâ quotidie vel agimus, vel loquimur, quód-que legimus, vix possumus sinè harum litera-rum aliquâ intelligentiâ planè intelligere, ùtvix profectò possumus. Qualis, quantúsquestatim earum usus sit, quàmque necessarius,dubitare non possumus. Verba certè, quae inquotidiano etiam nostro usu, inque quotidia-no sermone maximè versantur: eorúmque &vim totam, & proprietatem literae illae optimèexplicant, quae res quoque ipsas describunt,atque ita describunt, ut puriùs, elegantiùs,breviùs, apertiùs describi, dicíque non possint.Esse autem necessariam rerum cognitionem adcognoscendam vim, & significationem verbo-rum, & horum significationem ad illarumcognitionem constat. Ergo & nobilissimi olimGrammatici (Grammaticos cùm dico, nihildico vulgare) cum juris peritis, & hi cum il-lis frequentes fuerunt: & utriusque ordinis li-bri, quanta hujus societatis utilitas fuerit, osten-dunt. Dialecticorum porrò studia cum studiisJurisconsultorum multa habere communiaquis non videt? Utrique enim operam dantratiocinationi, & veri investigationi. Et veròSERVIUS SULPITIUS artem juris solus olim tene-re dicebatur, quod arte dialecticâ id explica-ret: videnturque etiam interdum subtilitatecum Dialecticis Jurisconsulti certare voluisse.Idque vel unus in Pandectis de rebus dubiisnon ignobilis locus significat. Sed haec rursuscontentio necessariam utriusque scientiae esseconjunctionem significare etiam potest. DeRheto-

thet multaccedur###10 OraIIS Mscripseritmen parnon recmagde.ímul jurIcomissetusanenficales:prixalim Edem eidende recef.0/532/65ex eáque ju[ ]aqui astdors, &di quelr,uh.Kexcellere& led