us inr T,COBIEtum nosKra. m.liquaEm Diique12mi Ty3, Rbl

PANÉGYRICUS.131purgare eodem teste, quo insimulatore voluis-ses. Habet vires, habet, nescio, quos inter-nos mens scelerata carnifices, aut ipsa sibi car-nifex conscientia est, aut (quod magìs credo)omni saevius quaestione est, à Te interrogari.Ad primam tuam vocem nefario pectori excus-sa confessio est: nec cunctari saltem, aut mus-sitare potuit, quin consilium omne nudaret:se videlicet favoris tui obtendisse praetextum,quod aliter non potuisset allicere militum so-cietates, nisi se auctoramenti tui finxisset au-ctorem.Et post hanc Tu vocem non illum in cru-cem tolli, non culleo insui, non discerpi infrusta jussisti? non postremò illam tanti men-dacii linguam radicitus erui praecepisti cumeorum parte vitalium, quorum fuerat locutacommentum? Quin jam coeperas de ejusmorte dubitare, & dejeceras oculos, & vul-tum rubore suffuderas, & cum misericordiâloquebaris. Sed bene est, quod non omniapotes. Tui Te vindicant & invitum. Rapi-tur ergo ex oculis, & ne quid licere possetclementiae, inter innumeras manus fertur admortem. Ecce iterum, Imperator! averteris,& illam tyrannici exitûs relationem gravaris.Jam jam esto securus: geram clementiae tuaemorem. Quod voluisti videre, non audies.Huc huc totas, pii Vates! doctarum noctium,conferte curas: hoc omnibus linguis, litteris-que celebrate: nec sitis de operum vestrorumI 2peren-