NI adr.Osidelconcortae alibus D.fernt einterquere solexpositacuel

RELATIO.re. Subridente eo, & rationem flagitante, quia(inquam) illiterato Regi inutilis, & insuper one-rosus esse non placuit, dulcius mihi est cum pau-pertate meâ fœdus ratum servare, quàni tentareRegum limina, in quibus nec quenquam intellige-rem, nec intelligerer â quoquara. Tunc adjecit,audiisse se, quod Primogenitus Regis, literarumstudium non negligeret: cui ego, idem me audiisserespondi, verùm id patri molestum: & ferunteum filii Praeceptores pro suis hostibus ducere.Quod an verum sit, neque nunc assero, nequetunc asserui: sed ita famam loqui: atque id mi-bi omnem adeundi cogitationem vel tenuem praeci-disse narravi. Quo audito ille generosus spiritusinfremuit, & toto corpore cohorruit: & post ali-quantum silentii fixis in terram oculis, & utfrons testabatur, non finè magnâ indignationesingula enim, ac si prae oculis haberem, teneo)caput extulit, & ait mihi: sic sunt judicia, &voluntates varīæ. At ego juro, dulciores, &multò chariores mihi literas esse, quàm Regnum,& si alterutro carendum sit, aequanimius media-demate, quàm literis cariturum. O vox verèPhilosophica, & omnium studiosorum hominumveneratione dignissima, quantum mihi placuisti?quantum studiis calcar addidisti? Haec ille do-ctissimus PETRARCHA.Quae quidem cùm in re praesenti essentrecitata, interprete praesertim RELIO nostro,adolescentem Regem CAROLUM, qui audiebat,& Proceres, qui ei aderant, mirificè commo-visseE 3