N

dicereanter cor.tentiâ vixTHEODOS.utilis tamſſe homi:n inpersæpquæ prinoddamnon omnvel onofiteodemKrofpræconic

RELATIO.tiones: & qui tam valde laudabantur, intereaverecundè, tacitéque admonerentur sui officii:ut, quales esse dicebantur, tales se esse debere,si nondum essent, intelligerent, qualescunquedeberent esse, audirent.Et verò effusa illa Principum laudatio absGnathonica assentatione aliena non fuerit, nisisi ejus generis quaedam Philosophica parane-sis inesse intelligatur, & PLATONI alioqui sub-scriberem, qui Rhetores, Parasitis similes esseait: neque negavero, nihil fore putidius ejusgeneris aulicis palponibus, nihil etiam perni-ciosius: inflant, & infatuant miseros Principes.Sed THEODOSIUS non erat aliquis Thraso,qui talibus mancipiis delectaretur. Imò verò deillo loquens AMBROSIUS: Dilexi (inquit) virum.qui magìs arguentem, quàm adulantem probaret.Sic illi fortasse fuit hoc PACATI Panegyricogratior illa AMBROSII de pœnitentiâ Concio,quâ paulò post graviter castigatus est, cùm de-liquisset. Saltem dicam, FACATI orationemeo animo legi posse, & debere, quo legituripsius AMBROSII Oratio funebris de THEODOSIO:tametsi verecundior fuerit mortui, quàm vi-ventis laudatio. Si quis objiciat Panegyricis,quod CICERO, & LIVIUS scribunt, funebribusorationibus historiam factam esse mendosam:respondebo ipsum PacATUM tamen tam suisaffectibus hic non indulsisse, ut etiam bonaefidei, veritatis, ingenuitatis oblivisceretur.Nam