uirunDOSIUSGRATIANInesto latrosganistque eaom eratem ad depersonaretUbi inculanoscas animigumLATOSIII.

RELATIO.15eodem saeculo gravissimis rursus versibus idemexpressit. Sic enim de THEODOSIO cecinit:Nec tamen oblitus civem, cedentibus atroxPartibus infremuit: non insultare jacentiMalebat, mitis precibus, pietatis abundans.Poenae parcus erat, paci non intulit iram:Post acies odiis idem, qui terminus armis:Profuit, hoc vincente, capi.Sic & ipse AMBROSIUS in orat. funeb. vincere(inquit) volebat, non plectere: Aequitatis judex,non poenae arbitter: qui nunquam veniamconfitenti negaret. Dilexi virum misericor-dem, humilem Imperio, pectore mansuetopraeditum. Quid? quod praeclaram adeptusvictoriam, tamen quia hostes in acie stratisunt, abstinuit a consortio sacramentorum &c.Sed ad FACATI orationem propiùs accedit,quod AUGUSTINUS lib. V. de Civit. Dei scribitde eodem THEODOSIO his verbis: In neminempoſt victoriam privatas inimicitias valere permi-sit. Bella civilia, non sicut Cinna, & Marius,& Sylla, & alii tales, qui nec finita finire vo-luerunt, sed magìs doluit exorta, quàm cuiquamnocere voluit terminata. Inimicorum suorumfilios, quos non ipsius jussus, sed belli abstuleratimpetus, etiam nondum Christianos, ad Ecclesiamconfugientes, Christianos hac occasione fieri vo-luit: nec privavit rebus, sed auxit honoribus.Ur