MBB
Lib. V. Cap. XIX. 403
v
quando Ecclefia emerit, tunc enim ipfum ius pa-tronatus transfertur in ipfam Ecclcfiam, non quödex vendirionc transferatur , fed quia eft libera, &venditor fpoliari debet illo iure, quod voluit ven-dere, Sc non potecat, Sc aliundc Ecclefia rcraa.netlibera.jg, Probatur ergo , ius parronatus pofle deuolutcvendi cum caftro, cui eft annexum ; quia venditoprincipali,cenfetur etiam vendi acceflorium, quiaacceflorium fequitur principalc, quando illi ita eftadnexum , vt ab eo feparari non poffit. cap. 'tnterdilcElos , de fide inftrument. versus finem. cap. poftappeHationem.i.qu,tft.6. §.fi quis ex pluribus, cap.fifuper gratia,de officio delegati, infexto.
Imöait Molina tont. 3. de iufi. diß>.6io.ad finem,num.6.Sc Garcia de benefieijs. pari. f. cap. 9. num.ij.quod fi caftrum,propteriuspatronatus,pluris ven-datur »quam alias venderetuv fine illo , adhuc va-lere, Sc licitam elTe talem venditionem ; quia hocnon collit, quod caftrum illud, propter illam adne-xionem, pluris valeat, & maiori pretio arftimetur,quam fine illa sftimaretur ; Sc adhuc non venditurillud ius patronatus, per fe , Ted deuolutc cum fuoprincipali, cui eft accefibrium, Sc annexum, Quodtarnen non placet Soario diclo tom.i. de Religtone,lib.it. eap.tS. ntm. 13. Sc hoc intendit refeilere;quia, fi pluris valeret caftrum,aftimarcturque plu-ris , rationc iuris patronatus , illudincrementum,& illud plus , refponderet pra*cisc sftimationi iu-ris patronatus ; etgo iam ius patronatus haberetxftimationem , & eflet vendibile, contra id, quodcommunis , Sc veta do&rina tradit: cum SoarioconfentitToletus in fumma , lib.^.cap.^o.num.t,.vbi ita ait: Vendere ita patronatus,fimonia eft, namhoc ius jpirituale eft ; (fr fic eft prohibitum per Con-cilium Trident.fejf.ij, cap. 9. tan quam contra Cano-nes ; cum iamen tale ius eft adnexum vills,aut caftro,attt rei temporali, poteft vendi cum illa re, dummodonihil accipiatiir plus ratione talis iuris , ficut ditlumeftdeveftibus,&vafisfacris. Haec illc. Quidquidtarnen Toletus , & Soarius , dicant , mihi opinioGarcix , & Molina! placet, quia illud plus nonrefponderet prateise iuri patronatus , quod nullomodo venditur , nec illius venditio per fe inten-ditur , fed quod intenditur per fe, eft venditio reitcmporalis>quse per aeeidens habet illam adnexio-nem iuris patronatus, coniunetam. Nec eft fimilede vafis facris, quia fi venderentur pluris , quammateria aeftimaretur ; illud plus refponderet confe-crationi, qua; eft quid diftinftum ab ipfa materia.At in iure patronatus , non datur aliqua confecra-tio diftineta ab ipfo iure patronatus,cui poffit illudplus refpondere, vt de fe patet; Sc fic felicitas eftcaftti, Sc rei temporalis, habere illam adnexatio.nem iuris parronatus ; qua: quidem felicitas in fetemporalis eft, nonfpiritualis , licet illi rcfultetexre fpirituali.j Statuo fextö. Vafa,& veftimenta facra, fi adhuc
integra fint, Si forwiam retineant vaforum , vefti-mentorumque facrorum , vendi non poflunt, nifivrgente necefikate , ad folnenda debita Ecclefia;,vel ad alendos pauperes, & tunc vendi debent adferuitium alterius Ecclefia: , vel vt fiant alia pul-chriora ad ornatum Ecclefia: capellae, vel altaris,vendi debent; alitcr eft graue factilegium:fi veröiam confra&a, Sc diruta fint, Sc formam perdant,v. c. fi calix in maflam argenteam refundatur, Scformam calicis amittar, tunc poteft vendi, etiamad profanos vfus, ita vt ex eadem mafla,profanumvas fiat. Idem de veftimentis, fi formam veftimen-torum facrorum amittant: fi autem vendantur va-
fa,& veftimenta facra integra, vel retinentia adhucformam facrorum veftimentorum , Sc vaforum,abfque vlla neceflitate , etiam ad inferuiendumaiteri Ecclefia:, aut altati,non qua facra, fed ratio-ne materia:,ex qua conftat, id quidem nulla fimo-nia eft ; eft tarnen graue peccatum facrilegij. Etratio,cur fimonianon fit, eft, quia non venditurres facra pro pretio temporali, fed tantüm vendi-tur materia, ex qua conftat res facra. Ratio verö,cur facrilegium fit, eft, quia fit irreucrentiagrauisrei facra:, dum fine vrgente neccflitate,venalis fit,venditionique exponitur. Iam verö, Ci ad profanosvfus vendatur, maxima irreuerentia,& facrilegiumerit: quia id, quod femel Deo , & diuino eultuidicatum , Sc confeoratum eft, ad profanos vfus rc-dire non poteft. Notabis tarnen, res profajias poflefieri facras, Deoque ad facra veftimenta dicari, quopaclo videmus nobiliores feerninas , veftes fuasptetiofiores Ecclefiis relinquere,vt facra veftimen-ta ex eis fiant ; non tarnen veftes facras pofle adprofanos , & mundanos vfus redire. ita docentcommuniter Dodtorcs. Soares tom.i. de Religione,lib.4. de fimonia , cap.19. mm. 18. Sotus lib 9. deiufi. qudft.y.art. 1. concl.i. §.ad quafttonem. Sylue-fter verb.emptio.num.j. Molina tom. 1 de iuftitia,dijp. 390. §.item res facra ; Sc habetur in l.fanci-mtts 1. Cde facrof.Ecclef.
De iure Lufitano, argentum , aurum, ornamen- 2.0ta, Ecclefiarum, aut monafteriorum, etiamfi anti-quam formam non retineanr, neque vendi ab illtsvalide poflunt perfonis faccularibus, neque a fiecu-laribus emi ad vfus profanos, aut in pigpus aeeipipoffunt; etiamfi ä iure communi, id fit petmiflum,nifi de licentia Regis, ( melius diceret, nifi de li-centiaEpifcopi) alioqui aeeipientes in pignus,velementes coguntur reftituere ea gratis fuis Eccle-fiis , Sc infuper foluunt nouies valorem illorum,partim aceufanti, partim in redemptionem capti-uorum : aliis Ecclefiis vendi poflunr,perfonis verofaccularibus vendi non poflunr ; ita difponitur innouis Ordinationibus , lib.i. tit.1.4.
Vafa facra propric folum dieuntur illa , qua» ad ^ jvfus facros confecrantur,vtcalices, & patenae,quiaha:c folüm confecrantur,& ideo foladicumur,pro-prie loquendo, facra altaris vafa , vt optimc docetilluftriffimus Archiepifcopus Bracharenfis, Hifpa-niarum Primas in primaparte Decreti, dift.i$. incap. non Uceat. num.4. pag. 179. Sancius in fum~ma , libi. cap. 43. num.16. Turrecremara in diclocap. non Uceat, num. vnico. Graphis i.part. deci-fion. aurear. lib.x. cap.it,. ».8. Canera vafa, vt va-fa facrarum Reliquiarum, cuftodia;, feu pyxides,inquibus Euchanftia continctur,in facrarioque afler-uatur , difei argentei, & alia vafa, qua: inferuiuntaltari ad abluendas facerdoris manus inter Mifla-rum folennia, &ad continendos odores , aut oleafacra Chrifmatis non confecrantur, & ideo pro-prio non funt facra, Sc tangi poflunt reuerenter aperfonis laicis ; quam ob rem vendere calices, &patenas confecratas, non folüm facrilegium , fedetiam fimonia erir:at vero vendere omnia alia vafa,iam minifterio , Sc feruitio Ecclcfiae confecrata,feudicata, facrilegium rantiim crit, non fimonia:ita deducitur ex authoribus citatis, & ex illis,quosinduximus num.19. Olim nefas erat, &illicitumlaicis, tangere , Sc portare in proccfJionibus pu-blicis ä perfonis laicis, vafa facrarum Reliquia-rum , & folis Acolytis licitum erat ea tangere , Scportare , hodie iam id nulla eft culpa, fi laici reue-renter ea portcntjvel contingant. ita authorcs mo-do citati.
Li 4 Acce