Lib. i V. Cap. V.
265
■•
deie dominium rei, tunc quidera dominium illiiisex ea nuefa traditione non tranfihit in aeeipienteranifi procedat tttulus, & caufa habilis ad illud com-patandum j quare cum nullum alium titulum ha-bcat ad illud comparandum , praeter ipfam dona-. tionem caufa mortis faetam, feqiutur, vt irreuo-cabiliternon acqmrat dominium donatarius , nifipoft morrem donatoris. Sic res tradita: maritopropter dotem futurarum nuptiarum , ftatim fiuntroariti, Sc nuptias futura;, cum traditione rerum eftfufficiens titulus , vt maritus acquirat dominiumrerum, tametfi ieuocabile,& illud amittat eo ipfo,qtiöd nuptia: non habuerunt cfFcctum , vc habetur/. dtkisfrvMxs , &l.fecj. ff. de iure doüum.
Incipiunta promiffione , qtiando non fequituttraditio; & olim quidem ha: donationes caufa mor-tis foliim validc fieri poterant inter praefentes , vtdocet Antonius'Gomcz tom. 2. variar. cap 4, n.\6.& Iulius Clarus lib. 4. ftntent. §. donatio , quafi. r.nnm.\. hodie vero, quemadmodum, & donationesinter viuos, non folüm intcr praefentes , fed etiaminter abfentes, Sc per epiftolas, & Internuntius adid deputatos valenr, 11 fint aeeeptata: per perfonasde iure habiles ad aeeeprandum , Sc ftipulandumprodonatariis abfentibus,vt copiose diximus lib.}.de tranßatione dominij per prormfßoncm. cap.-j. Sednon obftantc ea aeeeptatione , feliim obtinebuntvim, fi morte donantis fuerint confirmatae, habet-que id verum, etiamfi donationes caufa mortis inteftamentis, aut codicillis fiant > nam non folumdonationes caufa mortis , fed etiam pacta, & con-tractu« valide fieri pofFunt in codicillis, Sc tefta-mentis , vt cum Bartolo , Sc communi Doctorumarfirmat CouAW.inrnb.deteßam.part.^.num. 17. &MolinaTheologus tom.i.deiußit. d'ß.$8j .§ quan-do donatio caufa mortis, infine.
' * Conueniunt tarnen , & difFerunt in multis
donationes caufa mortis cum teftamentis , Sclegatis.
Conueniunt primo cum illis , quia quemad-modum legatum , & teftamentum non confirma-tur, nifi morte teftatoris, & toto tempore vitas an-tecedentis reuocari,& mutari poteft : fic donatiocaufä/mortis. Ita Molina tomz. de iußit. dijp.187.§. poftremö in ea. Gama deeif. 3 f 8. nurn. 2. Molinade primog. lib.i. cap. 11. num. 14. patet ex l.qui mor-tis caufa, ff. de donat. cauf mortis, & l. vltima + ti-tulo $.part.<i.
"• Conueniunt feeundö in eo , quod quemadmo-
dum opus eft, vt legatarius , Sc haeres fuperuiuantteftatori, & legatori, ne legatum , & teftamentumcaducet ; ita, vt donatio caufa mortis fit valida,opus eft.vt donatarius fuperuiuat donatori; quem-admodum enim , Ci legatarius, vel haeres in tefta-mento inftitutus prasmoriantur legatori, vel tefta-toti, qui in teftamento illum harredem inftituit,ipfo iure caducat, & nullum redditur teftamentum,& legatum ; ita etiamfi donatarius caufa mortispraemoriatur donatori , ftatim reuocatur, Sc nullaredditur donatio, perinde ac fi numquam facta ef-fet :ita Molina citatus tom.i.de iufttt. diß,. 187.$.tertioobferua, Sc omnes modo citati, Sc fumitur ex/. non omnis, initio, ff.fi certumpetatur, & Inftitut.dedpnat. inprincipio, §. mortis caufa.
5« Conueniunt tertio , quia vtraque res requirit
parem numerum teftium , quinque nimirum te-ftes. nam codicilla teftamenta quasdam funt, co-dicilla autem de iure communi , Sc Lufitanoquinque teftes requirunt, teftamenta veröfeptem ;& quod donatio caufa mortis requirat quinque te-ftes, docet Molina Itb.i. de primog.cap.ll.tium.lj.Fagundez deluftitia,&c,
Antonius Gomez tom. 2. variar.cap.4. nurn.16.ScMafcard us lib. 1. de probat. concluf r 61. num. 3 9. Sy 1-uefter verb.donaiio. 4. num. 5 .deducitur ex leg. vlinn.C.de donat. caufa mortis.
Conueniunt quarto, quia tarn in donationecau- IO.Ca mortis, quam in teftamento &Iegato locum ha-bet fubftitutio. patetex/. 1. C. dejubßitnt. docetSyluefter allcgatus.
Conueniunt quinto, quia in donationibus C3U- 1 1»fa mortis , Sc in exteris reuocabilibus donationi-bus conditio impoflibilis habetur pro non appo-rfita, ficut in teftamentis , legatis, Sc vltimis vo-luntatibus. Vide alia , in quibus conueniant, apudallegatos, Molinam de primogenijs, Sc Sylueftium.
DifFerunt autem primö , quia legatum femper iz.datur legatatio ab ha?redibus teftatoris. Res au-tem donata per donatione caufa mortis aliquandodatur donatario ab ipfo donatore, vt cum ineipit atraditione, vt diximus num. f. aliquando ab illiusrueredibus : legatum vero fi in vita legantis legata-rio tradatur , eo ipfo perdit rationem legati, Sctranfit in fimplicem donationem intcr viuos.vt be-neanimaduertit Syluefter verb. donatio^.num. 3.Sc glofla fingularis in l.legatum, jf.de legatis 2. Vn-de cum rranfeat in donationem inter viuos, & per-dat rationem legati, amplius reuocari non poteft,feeundum eundem Sylueftium , quod Bartolus additlarn l. lega'um , dixit, tenendum meine., Con-trarium tarnen docet Mo\\nA tom.i.de iufl.diß 187.Sc Antonius Gomcz tom.z. variar. cap. 4. num. 16.vbi alicrunt, adhac huiulmodi legatum eile totmodis reuocabile , quot modis teftamcnuun re-uocari poteft, vt dictum manet num. f. de dona-tione caufa mortis, quod mihi probabilius vidcti.r.
DifFerunt feeundo , quia confentiente patre po- I J.teft fi 1 i li s familiasdonare caufa mortis , non folumad pias, fed etiam ad profjmas cauläs de bonis,quaefilij funt, tarn quoad vfum , quam quoad propiie- ,tatem, Sc dominium, v.c.dc iis, qnas fibi abaliquorelicta, aut donua fuerunt, ea conditionc , Sc pa-cto , vt pater nihil in illis haberet, neque quoadvfum, neque quoad miniftrationem : nam huiuf-modi bona poteft filiusfamilias, ü pubes fit, ven-derc, donareque inter viuos, Sc caufa mortis, alic-nare, Sc permutare finc vllo patris confenfu , imorepugnante patre. ita Molina Theologus torn.x. deiußit. dtß. 16 1. § .ficut circa. Iulius Clarus §. tefta-mentum, ejuft. <j. Bartol. inl.fi per eos , § fifilius,ff.defideicemmiß. & inl.iubilemm, §.1. C. ad Tre-bellianum, Fabianus de Monte in trall. de empt. & -vendit. ejuxfi. }. principali, num. 4. Sc idem eft di-cendum de illis bonis, quorum vlumfiuctum , &liberam difpofitionem ei pater demittir. Et ratioeft, quia tunc pater non coniideratur in illis , tan-quam pater, Cai vt extraneus. Non poflunt tarnende illis filij familiäs teftari ad profanas caufas,quiain iure prohibentur , hoc folum modo, quia filijfamiliäs funt, quod reeeptiffimum eft, vt docetVallafcus tom.x.confdt. 108. num.}6 : §.rcFp'o»detur,Sc ita refoluit etiam glofla, Sc Bartol. & Doctoresin l. qui in poteftate,jf-de teftam. Sc caufa , vt ani-maduertit Vallafcus »6/,ob quam nee de licentia&confenfu patris poffint filij faipilias de his bonis adprofanas caufas teftari, eft , quia pater illum con-fenfum prasbet etrans in iure, putans, feilieet , fi-liumfamilias pofte de confenfu illius teftamentumfacere, quod non ita eft ; & hsec procedunt etiamde iure noftro Lufitano W.4. tit.%. num. 3.quia au-tem non poiFunt teftari, non poffunt etiam legare,ncccodicillare: ita autores citati , & patet ex/. 2.ff. dt legat.i. Sed de his tedibitfermo nttmiA-
Z DifFerunt