■*- ig —

menda sint, Ordinatio sibimet ipsi e diamctro con-.tradicet, et prior tcxtus clcrieo posc susccprum sub-diaconatum alienationem bonorum heretlitarioruin.in favorein propinquorum prohibebit, atque poste-rior contextus dominium dictorum bonorum adiinet,atque in propinquos transferet. Quaenam igiturpars vincet, atque obtinebit: Vcrissime aenigmajuris hucusque hec fictum, ncc visum, multo hii-«nus solutum. Proiude pracstat eligerc, praeferr^,ac rctinere optuinam partein, id est, interpretatio-liem, quae omne absurdum rcjicit, atque cxcludJrc), quae contrarictatem cvitat d), quae contextusstatuti rcconciliat e), et quae jus commune minuskcdit f)

Peculiariter adnuc subjungi mercrur, quod pos-terius Ordinationis Caput g) clcriei* aücnationem

c) BAR.EOSA Tkesmtr, locor. commim, Lib. 1. C«p t

V. Axiom. I.

d) BaRBOSA cit. Thes. Üb. 111. Cap. IXXXVU.Axiom. Hl.

e) VOETS Tract. de jure Rovo!. XII. Exempl. X!.

vers: sed cum correctiones.

f) VoETS cit Tract. Cap. VIU. Num. 14.

g) Vidclicet 97 §. ult. cujus quoque expositio-nem, quanquam in plane divcrso , dissnni-lique casu, qui d<" hcrcditate clerici tumtemporis cmerserat , inserui (?<iutni(un<l