Liquit humum, celſo roſeum caput inſerit axi,Non hac orbis erat dignus, ad astra volat.Non hac dignus erat Tagus, ut sit splendor olympi,Ivit ad elysias Elisabetha plagas.Gratuler, an doleam? Tibi gratulor, inclyta quod nuncIn superis hortis sis Rosa, chara Soror.Ah doleo, mecumque dolent Fratresque, Sororesque,In tota resonat naenia moesta Domo,Quod Tibi triste damus munus, dum slebile funusLugubri pompâ contumulamus humo.Moerorem nostrum lachrymae sine voce loquuntur,Et loquitur tacito gutture cordis amor.Has lachrymas, Regina, damus, tristissima dona,Funeribus tamen haec debita dona tuis.Funeribusque tuis, nostro &, Regina, doloriNullae sufficiunt, queìs minuantur, aquae.Heu ubi flos ille oris? ubi decor? abstulit, eheu!Abstulit, in cineres & dedit hora nocens.At non & lachrymas nostras dedit, accipe FratrumQuod ſupereſt, lachrymas accipe, chara Soror.Has lachrymas Tibi, chara Soror, solatia luctûsExigua offerimus, lumina flumina eruntHeu plures pro te lachrymas, quàm carmina mens eſtFundere, dum querimur: quot tulit una dies!C iijOpai-