unius Deae vestis una: ut tantae Deae praesentiam veneratussum, hortum Veris, & Veneris, Gratiarumque locum esse, mequein Hymettum, Hyblamve, celebrata Poëtarum carminibus juga,de venisse arbitrabar, jam a deliciis in delicias rapiebantur oculi,& dissimiles florum colores simul oblectabant, natalique sertocupiebant implicari, cum florilega Chloris votorum meorumconscia me deducit ad VIOLAM: en, ait, Veris primogeniam so-bolem, gemmulam vernantis agri, naturae maximum, sed nobiledelicium, vicina quidem graminum ambitione tegitur humilisAprilis filia, et in sua semper demissione florescit, sed suae spiratproditores, sua vitatis odores, quem non inescet diffusa flosculisua veolentia? quem non rapiat lugubri in umbra purpura lan-guescens? hanc carpe, sociaturus coronae, odoram Electori prae-biturus voluptatem. Venimus indè ad CITRUM, cujus florescandidissimi fructus inter aureos emicantes quem non demulceantafflatu sua vissimo? nullibi foecundiore venustate luxuriâsse na-tura videtur, flore nihil ad candorem amoenius, nihil ad feli-citatis augurium felicius, nihil ad odorem, quem dulcissimum spi-rat, suavius, nihil ad poma Hesperidum malis aureis simillimagratius potest excogitari, felicissimi Veris delicias, & Autumnidivitias amabili conspiratione in eadem arbuscula vides coales-cere, thesaurum hunc aureum obstetricante sol aurâ produxit, uteum inseras coronae, et ne corona coronae desit, aspice, ait, novumnaturae miraculum, à tellure praegnante in hoc odorum caelo siderisad instar ad foecunditatis ostentationem eductum, en ut floridumhorta-