VITAconsulere consueverat, & egenis opem ferre non cessabat. Nam postdormitionem ejus contigit. Feria sexta sequenti, ut quidam gentilis paterfamilias, dictus Hathagerus de Cosveldia fidei prorsus ignarus, longoralysis & calculi morbo gravatus;acerrimo dolore detentus, quotidièvaldè torqueretur. Cumque familia-res & domestici domus acerba & in-tolerabili ipsius infirmitate dolerent,supervenit quidam Christianus, natuspropè Werdam, nomine HenricusQui cum hujusmodi infirmitatistaedio ineffabili ipsum torqueri cerne-ret, condoluit ei. Erat enim consan-guineus ejus. Percipiens deniqueidem Christianus, nullum relevamenHathagerum sentire ex medela & cu-ra peritorum, quamvis medici eumppositis pigmentorum fomentis &liquaminibus emollire niterentur, inspiratione divina dixit Christianus:Hathagere dilecte cognate, audi salubre consilium meum. Non enim dif-fido, si constanti animo rejectis dam-natis diis, qui nec se, nec aliquemvare queunt, crederes in Deum ve-rum, Salvatorem tuum, Dominumnostrum