Druckschrift 
Disputatio Logica De Subjecto Et Adjuncto
Einzelbild herunterladen
 

GrsecU re£t ius immutTis quam »V/m Ac dicitur,utpote quod ad eflen tiaeconftitutionem quidem nihil confert, fed eam confequitur vel potiuscomitatur; ut, facultas loquendi in homine, latrandi in cane, ululandiin lupo. Cave autem hoc in loco effe&a cum facultate confundas; cumaliud fit loqui,aliud poflfeloqui.

XIVII.

Ad locum adjun&orum plerunq; referuntur figna.E/t autem li-gnum ens fenfile cognofcenti fignatum lignificans-Signorum alia funtneceflaria,& dicuntur 7m/*ifeztL: alia probabilia,& dicuntur imnx ut,"Confcius eft Jdeleris , qui conticet atcfc rubefctt.

X LVIII.

Dicimus p/er««^,quiafigna non funt unius loci argumentatmo-doenim funt caufx: ut cor vulneratum eft lignum initantis mortis»modo effe&a,ut lux diurna eft lignum ortus Solis.

X LIX.

Sic fuit adjundtum receptum.Occupatum eft quod circa aliquodobje&um occupatur. Sic vifus circa colorem, auditus circa fonum oc-cupantur. Pii in lege Dei,Plal.r. Invidi in lxdenda alterius fama; fenfus.in recipiendis fenfibilibus occupantur. Hxc notetur axioma: Cui tri-buitur vel adimiturrescircaobjedlum proprium&adxquatum occu-pata, & ipfum fubjedtum tribuitur vel adimitur: ut, Chriftus a piis ado-ratur,Ergo eltDeus.In Spiritum fandtum tenemur credere: Ergo Spi-ritus fandius eft Deus.

L.

Atque hxc funt ea qux de fubjedto & adjundto proponere volui-musdicet plura de eo dici & quxri potuiflent.Det Deus Opt.Max.ut eaad divini ipfius nominis gloriam, & multorum utilitatem vergant.